[ بيرون آمدن ابراهيم بن عبد الله به بصره ] و چنين گويند كه ابراهيم [ را ] برادر محمّد بن عبد الله به سال صد و چهل از هجرت به بصره فرستاد به دعوت كردن به سرّ اندر . و دعوت ابراهيم به محمّد بود برادرش . و با هر كه بيعت كردى نخست محمّد را دعوت كردى آنگاه خويشتن را . و محمّد را مهدى خواندندى و ابراهيم را هادى . و آنكه امير بصره بود از قبل منصور آگاه شد ، خواست كه ابراهيم را بگيرد . وى از بصره بجست و به حجاز شد ، و باز سال ديگر به بصره بازآمد . سه بار به بصره شده بود و باز بجسته . مردمان بسيار با او بيعت كرده بودند تا سال صد و چهل و پنج محمّد او را اندر اوّل سال به بصره فرستاد و با او وعده نهاد كه پيشين روز از رجب بيرون آيد به مدينه و او به بصره . پس ابراهيم به بصره اندر به جمادى الآخر بيمار شد و آبله برآمد ، و رجب و شعبان بيرون نتوانست آمدن . پس به نخستين روز از رمضان بيرون آمد شب دوشنبه . و محمّد بن عبد الله را به ماه رمضان اندر مدينه بكشتند ، و ابراهيم به بصره بماند . و مردى بود از جهت منصور ، نام او سفيان بن معاويه ، به بصره امير بود . و او را همى گفتندى كه ابراهيم از پنهان بيعت مىستاند و مردمان او را متابعت همى كنند . و وى خموش همى بود و مر او را طلب نكرد .