[ خبر خروج المهدى الى خراسان ] و به سال صد و چهل و يك اندر چون منصور از راونديان بپرداخت ، پسر خويش را ، محمّد بن عبد الله ولى عهد كرد ، و خلافت از پس وى او را معيّن كرد و مر او را مهدى لقب كرد ، از بهر آنكه پسران عبد الله بن الحسن بن علىّ بن ابى طالب برخاسته بودند . محمّد و ابراهيم ، و اندر پنهان به خويشتن همى دعوت كردند به حجاز و به خراسان . و به هر جاى مردم بسيار ايشان را اجابت كردند . و عبد الجبّار بن عبد الرّحمن كه امير خراسان بود از پس بو داود ، [ 385 a ص ] به منصور نامه كرد كه ايدر به خراسان گروهىاند كه پنهان مر امامى را از آن فرزندان علىّ بن ابى طالب رضى الله عنه همى دعوت كنند . منصور جواب كرد كه هر كجا از ايشان بيابى همه را بگير و بكش ، و يله مكن از ايشان اندر خراسان يكى سر برآرد و يا بر زمين بماند . و اين محمّد و ابراهيم هر دو از پنهان به خويشتن دعوت كردند از روزگار بنى اميّه اندر پيش از مروان . و شيعتشان بسيار نشده بودند ، نتوانستند بيرون آمدن . و ابو جعفر المنصور اندر آن روزگار با ايشان بيعت كرده بود زيرا كه چون ابراهيم الامام برادر سفّاح از مروان بترسيد و پنهان شد ، منصور به مكّه بود و همى