ص 297 س 2 : ص و صب : عظيم . خداى همى گويد جادوى كردند بزرگ و آن چيز كه خداى آن را عظيم خواند . بنگر كه چه بزرگ بود و سوگند خوردند . س 20 : ص و صب : آنكه اندر دست دارى بيفگن آن عصاى تو تا اين همه را كه ايشان كردند فرو برد و بخورد * ( فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ 26 : 45 ) * موسى عصا از دست بيفكند . فب : ندارد اين بخشها را - دو نسخهء ص و صب نزديك است به عبارتهاى اساس ما . ص 298 س 1 : ص و صب : * ( آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ رَبِّ مُوسى وَهارُونَ 7 : 121 - 122 ) * . جادوان خداى را سجده كردند و به نبوّت موسى بگرويدند و ايشان را حق از باطل پديد آمد اكنون ببايد دانستن كه اين جادوان را چه پديد آمد تا مسلمان ( صب : ايشان مسلمان ) شدند و به باطل خويش مقرّ . . . س 24 : ص و صب : گفتند : اگر اين جادوى بودى و ما را به جادوى غلبه كردى پس چوبها و رسنهاى ما كجا شد پيدا آمد ايشان را كه آن فعل موسى آيهء خداى بود نه جادوى . . . فب : ندارد اين بخشها را . ص 299 س 12 : ص و صب : گفتا دستها و پايهاتان ببرم و به دار بركنم تا هم چنان بميرند ايشان گفتند * ( لا ضَيْرَ . . . 26 : 50 ) * س 21 و 22 : دو نسخهء ص و صب آيه ها را به دو بخش كرده‌اند و معنا و تفسير هر يك را به جاى خود آورده‌اند . ص و صب : بگسست * ( وَالله خَيْرٌ وَأَبْقى 20 : 73 ) * و ما را خداى بهتر و آن جاى پاينده تر از اين جهان . فب : ندارد اين نسخه ها را و ظاهرا افتاده است . ص 300 س 12 : ا : نسخهء اساس ما افتادگى داشت كه از نسخهء صب گرفتم . ص : گفتا مرا مناره‌اى بزرگ [ كن ] ( ص : ندارد ) مگر بر شوم و خداى موسى را بر آسمان ببينم هامان او را مناره كرد . س 25 : ص و صب : هر عذابى كه ديدندى گفتندى كه اگر اين عذاب از ما باز شود بگرويم به تو . . . فب : ندارد اينها را و ظاهرا افتاده است . ص 301 س 17 : ص و صب : مردى را همى بكشيد كه او همى گويد خداى من الله است پس چنان كه موسى قوم را به خداى خواند او نيز بخواند چنان كه خداى گفت : * ( وَقال رَجُلٌ 40 : 28 ) * ( صب : آيه را ندارد . ) فب : هم اين بخشها را ندارد .