شرط كه هيچ بكرى را نگذارد كه اندر سيستان آيد ، باز شيبان الخارج [ ى ] [ 1 ] آمد و با مردمان شهر يكى شد ، و عبد الله بن معاوية ذى الجناحين بسواد سيستان اندر همى گشتند [ 2 ] ، غوغاء شهر و شيبان خارجى به دو حرب كردند و شيبان كشته شد و با ذى الجناحين سپاه بسيار نبود ، و عام و غوغاء سيستان بودند و حصار داشتند ، ذى الجناحين چيزى نيارست كرد زاينجا بفراه شد . ابراهيم [ بن ] الوليد كه خليفه بود اندر اين ميانه عبد الله بن عمر را از عراقين و خراسان و سيستان معزول كرد و اين جانب يزيد بن عمر بن هبيره [ 3 ] را داد ، پس چون حالها برين جمله بود و بهر جاى فتنه بديد آمد ، مروان بن محمد بن [ مروان ] بحرّان برخاست و گفت خلافت مراست ، و ز آنجا بحمص [ 4 ] آمد و عبد العزيز بن الحجاج آنجا امير بود ، حرب كردند و حمص بستد ، باز سليمان بن هشام با سپاهى بحرب او شد از فرمان ابراهيم [ بن ] الوليد و ميان حمص و دمشق حربى صعب كردند و حكم [ و ] عثمان دو پسر وليد بن عبد الملك بدين حرب اندر كشته شدند [ 5 ] و مروان بن محمد ز آنجا بغوطه آمد به حد دمشق فرود آمد ، چون ابراهيم

--> [ 1 ] اصل : الحارح - و او شيبان بن عبد العزيز ابو دلف اليشكرى و از خوارج حرورى است كه در سنهء 127 در بيعت ضحاك بن قيس خارجى بر مروان اموى در عراق خروج كردند و پس از قتل ضحاك شيبان مزبور برياست خوارج نامزد شد و در 129 با مروان جنگ كرد و بفارس گريخت و از آنجا بكرمان رفت و از كرمان بسجستان افتاد تا در 134 در عمان بقتل رسيد ، ( كامل ج 5 ص 131 - 132 ) و بقولى در بحرين كشته شد و باز بقولى در سنه 130 در سيستان بقتل رسيد ( طبرى 2 ص 1946 و ص 1948 و 1949 و اخبار سيستان آمدن شيبان در تواريخ نيست و مهم است . [ 2 ] كذا . . . و ظاهرا « گشت » . [ 3 ] يزيد بن عمر بن هبيره از جانب مروان بن محمد بولايت عراق و خراسان منصوب شد نه از طرف ابراهيم بن الوليد ( كامل ج 5 ص 131 ) . [ 4 ] در متن روى ( حمص ) علامت تشديد نهاده است و حال اينكه اصل آن بكسر اول و سكون ثانى ضبط شده است . [ 5 ] اين دو پسر وليد در دمشق محبوس بودند و سليمان بن هشام پس از فرار از حمص آن دو را در حبس با يوسف بن عمر بكشت و مروان پس از ورود بدمشق آن سه كشته را دفن كرد . ( ك 5 : ج 120 )