نشانه و آن معجزه به صدق رسول در ادعاى رسالتش پى ببرند ، هم چنان كه در قرآن كريم از بعضى رسولان نمونه هايى از اين قبيل حكايت كرده ، مثلا در باره صالح فرموده كه به قوم خود گفت : « تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ » « 1 » و در باره عيسى فرموده كه به بنى اسرائيل فرمود : « وَأُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَما تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً لَكُمْ » « 2 » ، و نيز آياتى كه در باره وعده هاى رسولان آمده ، و پيشگوييهايى كه در خود قرآن كريم آمده ، همه اينها از موارد اظهار غيب است . بحث روايتى در تفسير عياشى از امام جواد ( ع ) روايت كرده كه معتصم ( خليفه عباسى ) از بريدن دست سارق پرسش نمود ، كه از كجا بايد دستش را قطع كنند ؟ فرمود : بايد از آخرين بند انگشتان قطع كنند ، و كف دست را باقى بگذارند . معتصم پرسيد دليل بر اين معنا چيست ؟ فرمود : كلام رسول خدا ( ص ) است ، كه فرمود سجده بايد بر هفت موضع بدن واقع شود . پيشانى و دو كف دست و دو سر زانو و دو انگشت پا ، پس اگر دست دزد را از مچ و يا از آرنج قطع كنند ، دستى باقى نمىماند تا با آن سجده كند ، خداى تعالى هم فرموده : * ( « أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّه » ) * و منظورش از مساجد همان عضوهاى هفتگانه اى است كه بر آن سجده مىشود ، و معناى جمله * ( « فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّه أَحَداً » ) * هم همين است كه چيزى كه خاص خدا است نبايد قطع شود ( تا آخر حديث ) « 3 » . و در كافى به سند خود از حماد بن عيسى از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه در حديثى گفت : و سجده كرد ، امام صادق ( ع ) بر هشت استخوان ، يعنى دو كف دست و دو سر زانو و دو انگشت ابهام پا و پيشانى و بينى ، و آن گاه فرمود هفت موضع آن واجب است ، و آنها همان مواضعى است كه خداى تعالى در كتابش آورده و فرموده : * ( « وَأَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّه فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّه أَحَداً » ) * و آن عبارت است از پيشانى و دو كف دست و دو سر

--> ( 1 ) سه روز در خانه هايتان متمتع گرديد و اين وعده اى است كه دروغ نخواهد بود . سوره هود ، آيه 65 . ( 2 ) اگر بخواهيد به شما خبر مىدهم كه چه خورديد ، و چه چيز در خانه هايتان ذخيره كرديد و همين نشانه اى است براى شما . سوره آل عمران ، آيه 49 . ( 3 ) تفسير عياشى ، ج 1 ، ح 109 .