بگو احدى نيست كه مرا از عذاب خدا پناه دهد و من به جز او هيچ پناهگاهى ندارم ( 22 ) . تنها وظيفه من رساندن رسالتهاى او به مردم است و كسى كه خدا و رسولش را نافرمانى كند آتش جهنم براى ابد نصيبش خواهد شد ( 23 ) . كفار هم چنان رسول خدا را ضعيف و خوار مىشمارند تا روزى كه ببينند آنچه را كه وعده داده شده بودند ، پس به زودى به دست خواهند آورد كه ياور چه كسى ناتوان و اندك است ( 24 ) . بگو من خود نمىدانم كه آن عذابى كه وعده اش را به شما داده‌اند نزديك است و يا پروردگارم مدتى براى آن مقرر فرموده ( 25 ) . عالم به غيب اوست پس جز او كسى غيب نمىداند چون او كسى را بر غيب خود مسلط نمىكند ( 26 ) . مگر كسى از رسولان را كه شايسته و مرضى اين كار بداند كه خدا براى چنين كسانى از پيش رو و پشت سر حافظانى در كمين مىگمارد ( 27 ) . تا معلوم كند آيا رسالات پروردگار خود را ابلاغ كردند يا نه و او بدانچه در نفس رسولان است نيز احاطه دارد و عدد هر چيزى را شمرده دارد ( 28 ) . بيان آيات در اين آيات مساله نبوت تسجيل شده ، و مساله وحدانيت خداى تعالى و مساله معاد را به عنوان نتيجه از داستان جن ذكر مىكند . * ( « وَأَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّه فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّه أَحَداً » ) * اين آيه عطف است بر آيه « أَنَّه اسْتَمَعَ » و جمله « * ( أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّه ) * » به منزله تعليل براى جمله بعد است كه مىفرمايد : « پس با خدا احدى را نپرستيد و نخوانيد » ، پس در حقيقت تقدير آيه چنين است : « لا تدعوا مع اللَّه احدا غيره لان المساجد للَّه - با خدا احدى غير او را مخوانيد ، براى اينكه مساجد تنها مال او است » . و مراد از « دعا » عبادت و پرستش است ، در جاى ديگر هم عبادت را دعا و دعا را عبادت خوانده و فرموده : « وَقالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ » « 1 » .

--> ( 1 ) پروردگارتان گفته كه مرا بخوانيد تا دعايتان را استجابت كنم ، چون كسانى كه از عبادت من استكبار مىورزند ، به زودى در كمال خوارى داخل جهنم خواهند شد . سوره مؤمن ، آيه 60 .