ترجمه آيات آيا ما پيشينيان را ( به كيفر كفر ) هلاك نكرديم ؟ ( 16 ) . از پى آنان هم قومى ديگر را ( كه منكران قرآن باشند ) نيز هلاك مىكنيم ( 17 ) . ما بدكاران عالم را همين گونه هلاك مىسازيم ( 18 ) . واى در آن روز به حال آنان كه آيات خدا را تكذيب كردند ! ( 19 ) . آيا ما شما آدميان را از آبى پست و ناچيز بدين زيبايى نيافريديم ؟ ( 20 ) . سپس آن را ( از صلب پدر ) به قرارگاه رحم منتقل ساختيم ( 21 ) . تا مدتى معين و معلوم ( در رحم بماند ) ( 22 ) . و ما تقدير مدت رحم ( و تعيين سرنوشت او تا ابد ) را كرديم ، كه نيكو مقدر حكيمى هستيم ( 23 ) . واى در آن روز به حال آنان كه آيات خدا را تكذيب كردند ( 24 ) . آيا ما زمين را محل اجتماع بشر قرار نداديم ؟ ( 25 ) . تا زندگان روى زمين تعيش كنند و مردگان درونش پنهان شوند ( 26 ) . و در زمين كوه هاى بلند برافراشتيم و از ابر و باران به شما آب زلال گوارا نوشانديم ( 27 ) . واى در آن روز به حال آنان كه آيات خدا را تكذيب كردند ( 28 ) . خطاب رسد اى منكران ! شما امروز به سوى آن دوزخى كه تكذيب كرديد برويد ( 29 ) . برويد زير سايه دودهاى آتش دوزخ كه داراى سه شعبه است ( 30 ) . نه آنجا سايه اى خواهد بود و نه از شرار آتش هيچ نجاتى دارند ( 31 ) . آن آتش هر شرارى بيفكند مانند قصرى است ( 32 ) . گويى آن شراره ( در سرعت و كثرت ) همچون شتران زرد موى است ( 33 ) . واى در آن روز به حال آنان كه آيات خدا را تكذيب كردند ( 34 ) . اين روزى است كه كافران ( براى نجات خود ) سخنى نتوانند گفت ( 35 ) . و به آنها رخصت عذرخواهى نيز نخواهند داد ( 36 ) . واى در آن روز به حال آنان كه آيات خدا را تكذيب كردند ( 37 ) . اين روز فصل ( حكم و جدايى نيك و بد ) است كه شما را با همه در گذشتگان پيشين به عرصه محشر جمع گردانيم ( 38 ) . پس اگر چاره اى بر نجات خود مىتوانيد انجام دهيد كنيد ( 39 ) .