و بر كافران روزى ناهموار است ( 10 ) . مرا با آن كسى كه در خلقتش از كسى كمك نگرفتم واگذار ( 11 ) . همان كسى كه براى او اموالى عريض و طويل قرار دادم ( 12 ) . و فرزندانى كه همه برايش مانده‌اند ( 13 ) . و همه وسائل را برايش فراهم و منظم كردم ( 14 ) . و او تازه از من طمع دارد كه بيشترش دهم ( 15 ) . ولى نه ، بيشتر كه نمىدهم هيچ ، بلكه به زودى از هر سو دچار گرفتاريش مىكنم ، چون او نسبت به آيات ما عناد ورزيد ( 16 ) . به زودى او را مجبور مىكنم كه از قله زندگى بالا رود ( سپس او را به زير مىافكنم ) ( 17 ) . ( وقتى همفكرانش در باره قرآن از او داورى خواستند ) فكرى كرد و اندازه اى گرفت ( 18 ) . مرگ بر او باد با آن اندازه اى كه گرفت ( 19 ) . و باز هم مرگ بر او باد با آن اندازه گيريش ( 20 ) . آن گاه نظرى كرد ( 21 ) . و سپس چهره در هم كشيد و رويى ترش نمود ( 22 ) . پس پشت كرد و كبر ورزيد ( 23 ) . و در آخر گفت اين قرآن نمىتواند چيزى به جز سحرهاى قديمى باشد ( 24 ) . اين نيست مگر سخن بشر ( 25 ) . و من به زودى او را به دوزخ در مىآورم ( 26 ) . و تو چه مىدانى كه دوزخ چيست ( 27 ) . نه چيزى باقى مىگذارد و نه فردى را از قلم مىاندازد ( 28 ) . سياه كننده بشره پوست است ( 29 ) . و نوزده فرشته بر آن موكل است ( 30 ) . و خازنان آتش را جز ملائكه قرار نداده و عدد آنها را جز به منظور آزمايش كفار نياورديم تا كسانى كه اهل كتابند به يقين در آيند و آنها كه ايمان دارند با ايمان آوردن اهل كتاب ايمانشان بيشتر شود و اهل كتاب و مؤمنين شكى برايشان باقى نماند ، و كفار و بيماردلان بگويند منظور خدا از توصيف ( عدد نوزده ) چيست . آرى خدا اين چنين گمراه مىكند هر كه را بخواهد و هدايت مىكند هر كه را بخواهد و عدد جنود پروردگار تو را كسى جز خود او نمىداند و اين جز براى تذكر بشر نيست ( 31 ) .