خدا و رسول او استكبار ورزيد ، و فرستاده خدا و گروندگان به او را خوار شمرد ، و سپس عاقبت امر فرعون را به ايشان گوشزد كرد كه چگونه او را به بدترين وجهى گرفتار كرد تا از سرنوشت او پند بگيرند و مراقب رفتار خود باشند . در اين آيه التفاتى از غيبت به خطاب به كار رفته ، در آيات قبل كفار غايب فرض شده بودند ، مىفرمود : * ( « مَهِّلْهُمْ قَلِيلًا » ) * و در اينجا حاضر فرض شده‌اند ، مىفرمايد : « ما به سوى شما رسولى فرستاديم » ، و گويا وجهش اين باشد كه وقتى گوينده ، كفار را وعده عذاب انكال و جحيم و طعام گلوگير و . . . داد ، خودش دچار اندوه شد كه اين بيچارگان چرا بايد به خاطر سفاهت و ندانم كارى خود را به هلاكت ابدى بيندازند ، و براى اينكه براى آخرين بار كارى كنند كه مبتلا به آن هلاكت نگردند ، سخن را كه تا كنون پشت سر آنان مىگفت رو در روى آنان بگويد ، شايد مؤثر واقع شود ، و شك و ترديدى كه در باره قيامت دارند از دلهايشان بر طرف شده ، حجت بر آنان تمام شود ، تا شايد به اين وسيله پروايى بكنند ، و لذا به همين منظور حال آنان را با حال فرعون ، و حال رسول خدا ( ص ) را با حال موسى ( ع ) مقايسه كرد ، و با جمله * ( « فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْماً . . . » ) * ، به عاقبت امر فرعون اشاره نمود . پس اينكه فرمود : * ( « إِنَّا أَرْسَلْنا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شاهِداً عَلَيْكُمْ » ) * اشاره است به تصديق رسالت رسول خدا ( ص ) از ناحيه خود خداى تعالى ، و اينكه رسول خدا ( ص ) شاهد بر اعمال شما است ، امروز در دنيا آنچه مىكنيد مىبيند و نظارت مىكند ، و فردا در آخرت شهادت مىدهد ، و ما در طول كتاب هر جا به آيات مربوط به شهادت برخورديم ، معناى شهادت پيغمبران بر اعمال مردم را بيان كرديم ، و در اينكه به شهادت رسول خدا ( ص ) اشاره كرده نوعى نهى مردم از نافرمانى و مخالفت و تكذيب آن جناب است ، منظور از رسول در جمله « * ( كَما أَرْسَلْنا إِلى فِرْعَوْنَ رَسُولًا ) * » موسى بن عمران ( ع ) است . * ( « فَعَصى فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْناه أَخْذاً وَبِيلًا » ) * كلمه « وبيل » به معناى سخت و ثقيل است ، در اين جمله به عاقبت امر نافرمانى فرعون از موسى اشاره كرده و اگر از موسى به رسول تعبير كرده ، براى اين است كه اشاره كند به اينكه آن سببى كه باعث گرفتارى فرعون شد ، مخالفتش با شخص موسى بدان جهت كه موسى است نبود ، بلكه بدان جهت كه فرستاده خداست بود ، پس اين كفار هم از مخالفت محمد ( صلوات اللَّه عليه ) بر حذر باشند ، چون او نيز رسول خدا است .