از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد ( 144 ) . براى پيغمبرى از شما مزدى نمىخواهم كه مزد من جز به عهده پروردگار جهانيان نيست ( 145 ) . آيا شما تصور مىكنيد هميشه در نهايت امنيت ، در نعمتهايى كه اينجاست مىمانيد ؟ ( 146 ) . در باغستانها و چشمه سارها ( 147 ) . و كشتزارها و نخلستانهايى كه گل لطيف دارد ( 148 ) . كه در كوه ها با مهارت خانه ها مىتراشيد و در آن به عيش و نوش مىپردازيد ( 149 ) . از خدا بترسيد و اطاعتم كنيد ( 150 ) . و فرمان اسرافكاران را اطاعت مكنيد ( 151 ) . كه در اين سر زمين فساد مىكنند و اصلاح نمىكنند ( 152 ) . گفتند : حقا تو جادوگر شده اى ( 153 ) . تو جز بشرى مانند ما نيستى اگر راست مىگويى معجزه اى بياور ( 154 ) . گفت : اين شترى است براى سهمى او ( از آب ) است و براى شما نيز سهم روز معينى ( 155 ) . آزارى به آن نرسانيد كه عذاب روزى بزرگ به شما مىرسد ( 156 ) . آن را كشتند و پشيمان شدند ( 157 ) . و دچار عذاب شدند كه در اين عبرتى هست و بيشترشان مؤمن نبودند ( 158 ) . و پروردگارت نيرومند و رحيم است ( 159 ) . بيان آيات اين آيات به اجمال به داستان صالح ( ع ) و قومش اشاره مىكند ، و صالح نيز يكى از انبياى عرب است ، كه قرآن كريم تاريخ او را بعد از هود مىداند . * ( « كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ) * . . . * ( عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ » ) * معناى اين چند آيه در گذشته روشن شد . * ( « أتُتْرَكُونَ فِي ما هاهُنا آمِنِينَ » ) * ظاهرا استفهام در آيه ، استفهام انكار است و كلمه « ما » موصوله مىباشد و مراد از آن نعمتهايى است كه بعدا يعنى از جمله * ( « فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ » ) * به بعد آن را تفصيل مىدهد و كلمه « هاهنا » اشاره است به مكان حاضر و نزديك ، كه مراد از آن در آيه همان سرزمين ثمود است و كلمه « آمنين » حال از نايب فاعل « تتركون » است .