ترجمه آيات روزى كه كوه ها را به راه اندازيم و زمين را ( از زير آن ) نمودار بينى و محشورشان كنيم ، و يكى از آنها را وا نگذاريم ( 47 ) . به صف ، به پروردگارت عرضه شوند ( گويد ) چنان كه اول بارشان خلق كرده بوديم باز پيش ما آمده‌ايد ولى پنداشتيد كه هرگز براى شما موعدى ننهاده‌ايم ( 48 ) . و نامه ها پيش آرند و گنه كاران را از مندرجات آن هراسان بينى و گويند : اى واى بر ما اين نامه چيست كه گناه كوچك و بزرگى نگذاشته مگر آن را به شمار آورده و هر چه كرده‌اند حاضر يابند كه پروردگارت به هيچ كس ستم نمىكند ( 49 ) . و چون به فرشتگان گفتيم : آدم را سجده كنيد همه سجده كردند مگر ابليس كه از جنيان بود و از فرمان پروردگارش بيرون شد ، چرا او و فرزندانش را كه دشمن شمايند سواى من اولياى خود مىگيرند ؟ براى ستمگران چه عوض بدى است ( 50 ) . آفرينش آسمانها و زمين را با حضور آنها نكردم و نه آفرينش خودشان را ، كه من گمراه كنندگان را به كمك نمىگيرم ( 51 ) . به خاطر بياوريد روزى را كه خدا مىگويد شريكهايى را كه براى من مىپنداشتيد صدا بزنيد ( تا به كمك شما بشتابند ) ولى هر چه آنها را مىخوانند جوابشان نمىدهند و ما در ميان اين دو گروه كانون هلاكتى قرار داده‌ايم ( 52 ) . و گنهكاران جهنم را ببينند و يقين كنند كه در آن افتادنى هستند و گريزگاهى نيابند ( 53 ) . در اين قرآن همه قسم مثل براى مردم بيان كرده‌ايم و انسان از همه چيز بيشتر مجادله مىكنند ( 54 ) . مانع اين مردم هنگامى كه هدايت بر ايشان آمد از اينكه مؤمن شوند و از پروردگارشان آمرزش بخواهند جز اين نبود كه ( انتظار داشتند ) طريقه گذشتگان تكرار شود يا عذاب از پيش به آنها در آيد ( 55 ) . ما پيغمبران را جز نويد بخش و بيمرسان نمىفرستيم كسانى كه كافرند به باطل مجادله كنند كه حق را بدان باطل سازند و آيه هاى مرا و آن بيم كه به آنها داده‌اند را مسخره گرفته‌اند ( 56 ) . كيست ستمگرتر از آنكه به آيه هاى پروردگارش اندرزش داده‌اند و از آن روى بگردانيده و اعمالى