السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
49
تفسير الميزان ( فارسي )
كه مساله اختيار و استطاعت را بالوجدان در خود مىديدند ، و همين وجدانى بودن ، ايشان را باز داشته از اينكه در اين باره چيزى بگويند ، چون گو اينكه توهم به دلهايشان چنگ زده و ليكن ميان توهم و پرسش ملازمه هست كه قطعا اگر آن و جدان مانع نمىشد ، مىپرسيدند . رسول خدا ( ص ) هم در پاسخ سؤالشان فرمود : « كل ميسر لما خلق له - هر كس براى رسيدن به آنچه كه تقدير برايش نوشته ، راه آسان دارد » و اين كلام از آيه شريفه « ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَه » « 1 » كه راجع به چگونگى خلقت انسانى است اقتباس شده و معنايش اين است : هر فردى از اهل بهشت كه خدا براى آنجا خلقشان كرده است . و در اين باره فرموده « وَلَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَالإِنْسِ » « 2 » . غايتى در خلقتش منظور شده و خداوند او را براى رسيدن به آن غايت به راه انداخته و اسباب آن را فراهم و سير و سلوك به سوى آن غايت را برايش آسان ساخته . پس در ميان انسانى كه برايش بهشت نوشته شده و ميان بهشتش راهى است كه هيچ چاره اى از پيمودنش نيست هم چنان كه ميان انسانى كه برايش جهنم نوشته شده و بين جهنم راهى است كه او نيز بايد بپيمايد . راه بهشت عبارت است از ايمان و تقوا و راه دوزخ عبارت است از شرك و معصيت . انسانى كه بهشت برايش نوشته شده ، بهشتى برايش نوشته شده كه راه آن ايمان و تقوا است ، پس او نمىتواند فكر كند حال كه من اهل بهشتم چرا خود را مقيد به ايمان و تقوا سازم و همچنين آن كس كه آتش برايش نوشته شده آتشى برايش حتمى شده كه راهش شرك و معصيت است نه آتش مطلق كه اگر راه شرك و گناه را هم نپيمود باز به آن برسد . به همين جهت رسول خدا ( ص ) بنا به روايت على ( ع ) دنبال جمله « كل ميسر لما خلق له » اين آيه را تلاوت كردند : « فَأَمَّا مَنْ أَعْطى وَاتَّقى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنى فَسَنُيَسِّرُه لِلْيُسْرى وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنى وَكَذَّبَ بِالْحُسْنى فَسَنُيَسِّرُه لِلْعُسْرى » « 3 » . بنا بر اين ، كسى كه توقع دارد به يكى از اين دو غايت برسد بدون اينكه راه آن غايت را پيموده باشد ، عينا مانند كسى خواهد بود كه توقع دارد نخورده سير و نياشاميده سيراب شود و
--> ( 1 ) سپس راه را بر او آسان گردانيد . سوره عبس ، آيه 20 . ( 2 ) بسيارى از جن و انس را براى جهنم واگذارديم . سوره اعراف ، آيه 179 . ( 3 ) اما آنكه بخشش كرد و پرهيزكار بود و ( كلمه ) نيكو را تصديق كرد پس به زودى طريقه آسانى براى وى ميسر كنيم و اما آنكه بخل ورزيد و بىنيازى جست و ( كلمه ) نيكو را تكذيب كرد زود باشد كه طريقه سختى پيش وى آريم . سوره ليل ، آيه 5 - 10