بحث روايتى در تفسير عياشى از يونس بن عبد الرحمن از شخصى از امام صادق ( ع ) روايت شده كه در معناى آيه شريفه * ( « وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ » ) * فرمود : منظور از قدم صدق ولايت است . « 1 » و در كافى به سند خود از ابراهيم بن عمر يمانى از كسى كه وى نام نبرده از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه در معناى آيه شريفه : * ( « وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ » ) * فرمود : منظور رسول خدا است « 2 » . مؤلف : اين روايت را قمى « 3 » در تفسيرش با ذكر سند ، و عياشى « 4 » در تفسيرش بدون سند از ابراهيم بن عمر از شخصى كه نامش را نبرده از امام صادق ( ع ) نقل كرده‌اند ، و ظاهرا منظور امام ( ع ) كه قدم صدق را به رسول خدا ( ص ) تفسير كرده اين باشد كه مؤمنين مورد شفاعت رسول خدا ( ص ) خواهند بود . دليل بر اين معنا روايتى است كه مرحوم طبرسى در مجمع البيان آورده ، آنجا كه گفته است : بعضى گفته‌اند منظور از قدم صدق شفاعت محمد ( ص ) است . آن گاه اضافه كرده است كه اين معنا از امام صادق ( ع ) روايت شده « 5 » . و نيز دليل ديگرش روايتى است كه در تفسير الدر المنثور از ابن مردويه از على بن ابى طالب ( ع ) نقل كرده كه در تفسير جمله * ( « قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ » ) * فرموده : رسول خدا ( ص ) شفيع آنان در قيامت است . « 6 » و در تفسير عياشى از زيد شحام از امام صادق ( ع ) روايت شده كه زيد گفت : من از امام صادق ( ع ) از « تسبيح » سؤال كردم ، حضرت فرمود : تسبيح اسمى است از

--> ( 1 ) تفسير عياشى ، ط . اسلاميه ، ج 2 ، ص 119 . ( 2 ) كافى ، تفسير البرهان ، ط . ايران ، ج 2 ، ص 177 . ( 3 ) تفسير قمى ، ط . نجف ، ج 1 ، ص 308 . ( 4 ) تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 120 . ( 5 ) مجمع البيان ، ج 5 ، ص 89 . ( 6 ) الدر المنثور ، ط . بيروت ، ج 3 ، ص 300 .