ترجمه آيات از جمله آنان كسى است كه مىگويد به من اجازه بده و مرا به گناه مينداز ، ( ولى بايد ) بدانيد كه به گناه افتاده‌اند و جهنم محيط به كافران است ( 49 ) . اگر تو را پيش آمد خيرى بكند غمگينشان مىسازد و اگر مصيبتى به تو برسد گويند ما از پيش احتياط خود را كرديم ، و با خوشحالى برگردند ( 50 ) . بگو به ما جز آنچه كه خدا برايمان مقرر كرده نمىرسد كه او مولاى ما است و مؤمنان بايد به خدا توكل كنند ( 51 ) . بگو مگر براى ما جز ( وقوع ) يكى از دو نيكى را انتظار مىبريد ؟ ( قطعا نه ) ولى ما در باره شما انتظار داريم كه خدا بوسيله عذابى از جانب خود و يا بدست ما جانتان را بگيرد ، پس منتظر باشيد كه ما نيز با شما منتظريم ( 52 ) . بگو چه به رغبت انفاق كنيد و چه به كراهت ، هرگز از شما پذيرفته نمىشود ، شما گروهى عصيان پيشه‌ايد ( 53 ) . مانع قبول شدن انفاقشان جز اين نبود كه ايشان خدا و پيغمبر او را منكر بودند ، و جز به حال ملامت به نماز ( جماعت ) نمىآيند و انفاق جز به كراهت نمىكنند ( 54 ) . اموال و اولادشان ترا بشگفت نياورد ، خدا مىخواهد بوسيله آن در زندگى دنيا عذابشان كند و ساعت مرگ جانشان را بگيرد و در حالى كه كافرند جان سپارند ( 55 ) . به خدا قسم مىخورند كه از شمايند ، ولى آنان از شما نيستند ، بلكه گروهى هستند كه ( از شما ) مىترسند ( 56 ) . اگر پناهگاه يا نهانگاه يا گريزگاهى مىيافتند شتابان بدان سو رو مىكردند ( 57 ) . برخى از آنان در ( تقسيم زكات ) بر تو خرده مىگيرند اگر از آن عطايشان كنند راضى شوند ، و اگر از آن عطايشان نكنند آن وقت خشمگين مىشوند ( 58 ) . چه مىشد اگر به عطاى خدا و پيغمبر او رضا مىدادند و مىگفتند خدا ما را بس است ، زود باشد كه خدا از كرم خويش به ما عطا كند و نيز پيغمبر او ، و ما به خدا اميدواريم ( 59 ) . زكات فقط از آن فقرا و تنگدستان و عاملان آنست و آنها كه جلب دلهايشان كنند ، و براى آزاد كردن بردگان و قرضداران و صرف در راه خدا و به راه ماندگان است ، و اين قرارى از جانب خداست و خدا