كه ما در آيه مورد بحث احتمال آن را مىدهيم ، زيرا زبان حال كفار در اين آيه اين است كه مناسب شان يك نفر رسول از جانب خدا نيست كه با مردم در امور عادىشان از قبيل خوردن و براى تحصيل روزى به بازار رفتن شركت كند ، بلكه شان چنين كسى اقتضا مىكند كه زندگيش آسمانى و ملكوتى باشد و محتاج به كار و كوشش نبوده ، در امرار معاش دچار ناملايماتى كه در راه تلاش روزى هست ، نشود و يا لا اقل اگر اين بار به دوش بشرى گذاشته شد فرشته اى هم همراه او باشد و با او به كار انذار بپردازد تا مردم در حقانيت دعوت و واقعيت رسالت او شك نكنند ، اگر مقصود كفار از پيشنهاد مزبور همين وجه دوم باشد جوابش آيه بعدى است كه : * ( « وَلَوْ جَعَلْناه مَلَكاً لَجَعَلْناه رَجُلًا وَلَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ » ) * « لبس » - بفتح لام - پوشاندن چيزى است كه ستر آن واجب است ، يا براى اينكه كشف آن قبيح است و يا براى اينكه به ستر احتياج دارد ، و اما « لبس » - بضم لام - به معناى پوشاندن حق است ، و اين معنا گويا استعاره از معناى اول باشد و ريشه هر دو يكى است . راغب مىگويد : « 1 » « لبس الثوب » ، يعنى با لباس ، خود را پوشانيد و « البسه » يعنى ديگرى را پوشانيد - تا آنجا كه مىگويد - اصل « لبس » - بضم لام - هم همان پوشاندن است ، الا اينكه تنها در امور معنوى استعمال مىشود ، مثلا گفته مىشود : « لبست عليه امره - امر را بر او مشتبه كردم » . خداى تعالى هم فرموده : * ( « لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ ) * - هر آينه مشتبه مىكنيم بر آنان چيزهايى را كه آنان بر مردم مشتبه مىكردند » ، و نيز فرموده : « وَلا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ » « 2 » و در جاى ديگر فرموده : « لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ » « 3 » و نيز فرموده : « الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ » « 4 » و گفته مىشود : « فى الأمر لبسة - در اين امر اشتباه و غلط اندازى است » . و بايد دانست كه در آيه مورد بحث ، معمول « يلبسون » حذف شده و چه بسا از همين حذف معمول ، استفاده عموم شود يعنى تقدير آن چنين بوده : « و للبسنا عليهم ما يلبس الكفار على انفسهم - و هر آينه مشتبه مىكرديم بر كفار آن چيزى را كه خودشان مشتبه مىكردند »

--> ( 1 ) مفردات راغب ص 447 ( 2 ) و حق را به باطل مشتبه مكنيد . سوره بقره آيه 42 ( 3 ) چرا حق را با باطل مىپوشانيد ؟ . سوره آل عمران آيه 71 ( 4 ) كسانى كه ايمان آوردند و ايمان خود را با ظلم نپوشانيدند . سوره انعام آيه 82