بود ، و إزار را روى همه لباسها مىپوشيد و آن تا نصف ساق پايش بود . و همواره پيراهنش را با شال مىبست و چه بسا در نماز و غير نماز كمربند آن را باز مىكرد ، و آن حضرت عبايى داشت كه با زعفران رنگ شده بود ، و بسيار اتفاق مىافتاد كه تنها همان را بدوش گرفته و با مردم به نماز مىايستاد ، كما اينكه بسيار مىشد كه تنها يك كساء مىپوشيد بدون چيزى ديگر ، و براى آن حضرت كسايى بود كه بار لائيش پشم بود و آن را مىپوشيد و مىفرمود : من هم بنده اى هستم و لباس بنده ها را مىپوشم ، علاوه بر اين ، دو جامه ديگر هم داشت كه مخصوص روز جمعه و نماز جمعه اش بود ، و بسيار اتفاق مىافتاد كه تنها يك سرتاسرى مىپوشيد بدون جامه ديگر و دو طرف آن را در بين دو شانه خود گره ميزد ، و غالبا با آن سرتاسرى بر جنازه ها نماز ميخواند و مردم به آن جناب اقتدا مىكردند ، و چه بسا در خانه هم تنها با يك إزار نماز مىخواند و آن را به خود مىپيچيد و گوشه چپ آن را به شانه راست و گوشه راستش را به شانه چپ مىانداخت و چه بسا كه با همين إزار در آن روز مجامعت كرده بود ، و نيز چه بسا نماز شب را با إزار اقامه مىكرد و آن طرفش را كه طره داشت بدوش مىافكنده و بقيه اش را هم به روى بعضى از زنان خود مىانداخت و با اين حالت نماز مىگذاشت ، و نيز آن حضرت كساء سياه رنگى داشت كه آن را به كسى بخشيد ، ام سلمه پرسيد : پدر و مادرم فدايت باد كساء سياه شما چه شد ؟ فرمود : به ديگرى پوشاندمش ، ام سلمه عرض كرد هرگز زيباتر از سفيدى تو در سياهى آن كسا نديدم . انس مىگويد : خيلى از اوقات آن حضرت را مىديدم كه نماز ظهر را با ما ، در يك شمله ( قطيفه كوچك ) مىخواند در حالتى كه دو طرفش را گره زده بود ، رسول خدا ( ص ) هميشه انگشتر بدست مىكرد ، و بسيار مىشد كه از خانه بيرون مىآمد در حالى كه نخى به انگشترى خود بسته بود تا به آن وسيله به ياد كارى كه مىخواست انجام دهد بيفتد ، و با همان انگشتر نامه ها را مهر مىكرد و مىفرمود مهر كردن نامه ها بهتر است از تهمت ، خيلى از اوقات شب كلاه ، در زير عمامه و يا بدون عمامه به سر مىگذاشت و خيلى از اوقات آن را از سر خود برمىداشت و بعنوان ستره « 1 » پيش روى مىگذاشت و به طرف آن نماز مىكرد ، و چه بسا كه عمامه به سر نداشت تنها شالى به سر و پيشانى خود مىپيچيد ، رسول خدا ( ص ) عمامه اى داشت كه آن را « سحاب » مىگفتند ، و آن را به على ( ع ) بخشيد ، و گاهى كه على ( ع ) آن را به سر مىگذاشت و مىآمد رسول خدا

--> ( 1 ) ستره ( بضم سين ) چيزى را گويند كه وقت خواندن نماز پيش روى مىگذارند ، مانند عصا و غير آن .