« وَرَسُولًا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيه فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِ اللَّه . . . » « 1 » اين معنا را به خوبى مىرساند ، با اين حال چگونه تصور مىشود كسى كه به مسيح ايمان آورده معجزات او را نديده باشد ؟ با اينكه مسيح خودش به خودى خود معجزه بود ، زيرا خداوند او را بدون پدر آفريده ، و به روح القدس تاييدش نمود ، و در نتيجه در گهواره با مردم تكلم مىكرد ، همانطورى كه در كهولت مىكرد ، و خداوند با معجزات پى در پى روز بروز به كرامتش مىافزود تا آنكه بسوى درگاه خويش صعودش داد ، و عاقبت امرش را هم به عجيبترين معجزات خاتمه داد ، با اين حال درخواست كردن حواريين معجزه اى را كه به سليقه خود انتخاب كرده بودند ( مائده ) بعد از مشاهده آن همه آيات ، عمل بسيار زشتى بود ، و از همين جهت مسيح ( ع ) با اين كلام خود « اتقوا اللَّه ان كنتم مؤمنين » آنها را توبيخ نموده است ، و بخاطر همين زنندگى بود كه خود آنها اقتراح و درخواست خود را توجيه كرده و مطالبى گفتند كه آن حدت و صولتى را كه در اطلاق كلامشان بود شكست و آن مطالب اين بود كه گفتند : « نريد ان ناكل منها و تطمئن قلوبنا و نعلم ان قد صدقتنا و نكون عليها من الشاهدين » غرض ما از اين درخواست تنها خوردن و تفنن به امور خارق العاده و بازيچه گرفتن آيات الهى نيست بلكه اغراض ديگرى در نظر گرفته‌ايم و آن عبارتست از تكميل علم خود و ازاله خاطرات سوء از دلهايمان و گواه بودنمان بر آن معجزه . و اين اعتذارشان خود مؤيد گفتار ما است كه اين درخواست از حواريين زشت و غير متوقع است ، و ليكن در عين اينكه غرض خود را از اين درخواست توجيه كردند ، مع ذلك از مساله خوردن صرفنظر نكردند ، و اشكال هم همين جا است ، باز اگر مىگفتند : * ( « نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا . . . ) * - مىخواهيم از آن مائده بخوريم و در نتيجه خوردن آن دلهايمان مطمئن شود » اشكال كمتر بود از اينكه گفته‌اند : « * ( نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا ) * - مىخواهيم از آن بخوريم و دلهايمان مطمئن شود » براى اينكه بين اين دو تعبير فرق واضحى است ، تعبير اول به خوبى مىرساند كه غرض هوسرانى و گزاف گويى نيست به خلاف تعبير دومى . و چون حواريين در اين پيشنهاد خود پافشارى كردند ، عيسى ( ع ) درخواست

--> ( 1 ) و در حالى كه رسولى است مبعوث بسوى بنى اسرائيل به آنها ميگويد : براستى از ناحيه پروردگارمان معجزه اى آورده‌ام . آرى من براى شما از گل مجسمه مرغى مىسازم پس به اذن خدا در آن مىدمم آن گاه مرغ زنده اى مىشود . سوره آل عمران آيه 49 .