بيان آيات اين دو آيه و همچنين آيات بعدى كه داستان نزول مائده را حكايت مىكند ، و نيز آيات بعد از آن كه متضمن خبرى است از خداوند به عيسى بن مريم ( ع ) به اينكه به زودى خداوند از او از اينكه چرا نصارا او و مادرش را براى خود دو معبود اتخاذ كردند باز خواست مىكند همگى با غرضى كه افتتاح اين سوره به منظور ايفاى آن بوده مرتبط هستند . و آن غرض دعوت به وفاى به عهد و شكر نعمت و تحذير از عهدشكنى و كفران نعمتهاى الهى است ، همين مطالب است كه آخر سوره را با اول آن مربوط ساخته و وحدت سياق را در سراسر سوره حفظ كرده است . * ( « إِذْ قالَ اللَّه يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ ) * . . . * ( وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي . . . » ) * اين آيه معجزات باهره اى را كه بدست عيسى بن مريم ( ع ) ظاهر شده مىشمارد ، الا اينكه علاوه بر شمردن معجزات بر او و مادرش منت مىگذارد ، و اين معجزات تقريبا با همين الفاظ در سوره آل عمران آنجا كه ملائكه با مريم حديث مىكنند و وى را به پيدايش عيسى ( ع ) بشارت مىدهند ذكر شده است . در آن سوره مىفرمايد : « إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّه يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْه اسْمُه الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ » - « ياد آر آن زمانى را كه فرشتگان گفتند اى مريم به درستى خداوند تو را به پيدايش فرزندى از ناحيه خود بنام عيسى بن مريم بشارت مىدهد » تا آنجا كه مىفرمايد : « وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا - و با مردم در گهواره و در سن كهولت تكلم مىكند » آن گاه پس از چند جمله مىفرمايد : « وَيُعَلِّمُه الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْراةَ وَالإِنْجِيلَ وَرَسُولًا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ » - و او را كتاب و حكمت و تورات و انجيل مىآموزد و در حالى كه فرستاده خدا است به سوى بنى اسرائيل ، « أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيه فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِ اللَّه وَأُبْرِئُ الأَكْمَه وَالأَبْرَصَ وَأُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَّه » - « بدرستى كه من معجزه اى از طرف پروردگارتان برايتان آورده‌ام ، من براى شما از گل مجسمه مرغى مىسازم آن گاه در آن مىدمم پس به اذن خدا مرغ مىشود ، و من كور مادر زاد و بيمار برصى را شفا مىدهم ، و مرده را به اذن خدا زنده مىكنم » « 1 » تا آخر آيات .

--> ( 1 ) سوره آل عمران آيه 45 - 50 .