و در همان كتاب آمده كه آيات سوره مائده يعنى از آيه : * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ . . . » ) * « فَإِنَّ حِزْبَ اللَّه هُمُ الْغالِبُونَ » ( كه مجموعا سه آيه است ) در شان عبد اللَّه بن ابى نازل شده . « 1 » و باز در همان كتاب است كه ابن ابى شيبه و ابن جرير از عطية بن سعد روايت كرده‌اند كه گفت : عبادة بن صامت از قبيله بنى الحارث بن خزرج نزد رسول خدا ( ص ) آمد و عرضه داشت : يا رسول اللَّه من در ميان يهود دوستانى دارم كه عددشان بسيار است و ليكن من به خاطر خدا و رسول او از دوستى و ولايت يهود بيزارى مىجويم و با خدا و رسول دوستى مىكنم . عبد اللَّه بن ابى گفت : من مردى ترسو هستم ، مىترسم در اثر بيزارى از ولايت و محبت يهود بلائى به سرم بيايد ، من هم چنان دوستى و پيمانم را با آنان حفظ مىكنم ، رسول خدا ( ص ) بطور محترمانه به عبد اللَّه بن ابى فرمود : اى ابا الحارث ! تو گمان كرده اى ، اينكه از چشمپوشى از ولاء يهود بخل ورزيدى و دعوت عباده را در اين باب نپذيرفتى به نفع تو است ؟ و تو از آن سود مىبرى و عباده نمىبرد ؟ عبد اللَّه گفت : اينك قبول مىكنم ، اينجا بود كه خداى تعالى آيات : * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ . . . » ) * « وَاللَّه يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ » ، ( كه بنا بر اين حديث هفده آيه در شان اين واقعه نازل شده است ) . « 2 » و باز در همان كتاب است كه ابن مردويه از ابن عباس روايت كرده كه گفت : عبد اللَّه بن ابى بن سلول ايمان آورد ولى به بهانه اينكه بين او و بنى قريظه و بنى النضير سوگندى برقرار است ، گفت : من مىترسم گرفتار شوم و لذا از اسلام برگشت و كافر شد ولى عبادة بن صامت گفت : من براى خاطر خدا از سوگندى كه با بنى قريظه و بنى النضير داشتم بيزارى جسته ، ولايت خدا و رسول او و مؤمنين را قبول دارم . پس خداى تعالى آيات زير را در اين واقعه نازل كرد : * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصارى أَوْلِياءَ . . . » ) * * ( « فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسارِعُونَ فِيهِمْ » ) * كه منظور از بيمار دل عبد اللَّه بن ابى است و تا آنجا كه مىفرمايد : * ( « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّه وَرَسُولُه وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ » ) * ، كه منظور از اين مؤمنين عبادة بن صامت و همه اصحاب رسول خدا ( ص ) است و تا آنجا كه مىفرمايد :

--> ( 1 و 2 ) در المنثور ج 2 ص 291 .