السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
181
تفسير الميزان ( فارسي )
ترجمه آيات هان اى كسانى كه بطور اجمال ايمان آوردهايد ، بطور تفصيل به خدا و رسول او و كتابهايى كه قبل از او نازل كرده ، ايمان آوريد و كسى كه به خدا و فرشتگان او و كتابها و پيامبرانش و به روز جزا كفر بورزد ، در ضلال افتاده است ، ضلالتى دور از طريق حق ( 136 ) . كسانى كه ايمان آوردند و باز كافر شدند ، آن گاه دوباره ايمان آورده ، باز كافر شدهاند و اين نوبت كفرشان زيادتر شد ، خدا در صدد آمرزش آنان نيست و بنا ندارد به هيچ راهى ( هر چند كوره راه ) هدايتشان كند ( 137 ) . منافقان را نويد بده كه عذابى الم انگيز دارند ( 138 ) . آنان كه به عوض مؤمنان ، منافقان را دوست خود مىگيرند از اين كار چه مىجويند ؟ اگر عزت مىطلبند ، بدانند كه عزت همه اش از آن خدا است ( 139 ) . ( يكى از مظاهر عزتش همين است كه در سوره انعام آيه 168 ) اين معنا را بر شما نازل كرد كه هر گاه شنيديد به آيات خدا كفر ورزيده مىشود و به آن استهزاء مىكنند با آنان منشينيد تا به سخنى ديگر بپردازند و گر نه شما نيز مثل آنها خواهيد بود و بدانيد كه خدا كافران و منافقان را در جهنم فراهم خواهد آورد ( 140 ) . همان منافقان كه در انتظار فرصتند تا اگر فتحى از ناحيه خدا نصيب شما شود خود را از شما دانسته ، مىگويند : مگر ما با شما نبوديم و اگر نصيب كافران شود به آنان مىگويند : مگر نبود كه ما رهنمودهاى خود را به شما قبولانديم و نمىگذاشتيم به دين مؤمنين بگرويد ، ولى خدا در قيامت بين شما حكم خواهد كرد و خدا تا ابد اجازه نداده كه كافران كمترين تسلطى بر مؤمنان داشته باشند ( 141 ) . منافقان با خدا نيرنگ مىكنند در حالى كه او فريب دهنده آنها است ( كه نمىگذارد به راه حق برسند ) علامت آنان اين است كه چون به نماز مىايستند با ملال مىايستند و چون در انظار مردم نماز مىخوانند ريا مىكنند و خدا را جز اندكى ياد نكنند ( 142 ) . ميان دو گروه مؤمن و كافر سرگردانند ، نه با آن گروهند و نه با اين گروه و هر كس كه خدا گمراهش كند براى او راهى نمىيابى ( 143 ) . شما كه مؤمنيد به جاى مؤمنين كافران را دوست خود مگيريد ، مگر مىخواهيد عليه خود براى خدا دليلى روشن پديد آريد ؟ ( 144 ) . منافقان در طبقه زيرين جهنمند و هرگز برايشان ياورى نخواهى يافت ( 145 ) . مگر آنها كه توبه كرده و به اصلاح خود گرايند و به خدا متوسل شده و دين خويش را براى خدا