از طرف خدا است ( 111 ) . و كسى كه خود مرتكب خطايى يا گناهى مىشود ، سپس آن را به گردن بىگناهى مىاندازد بهتان و گناهى آشكار گردن گرفته است ( 112 ) . و اگر فضل خدا و رحمتش از تو دستگيرى نمىكرد چيزى نمانده بود كه طايفه اى از كفار تو را گمراه كنند هر چند كه جز خودشان را گمراه نمىكنند و خردلى به تو ضرر نمىزنند چون خدا كتاب و حكمت بر تو نازل كرده و چيزهايى به تو آموخته كه نه مىدانستى و نه مىتوانستى بدانى و فضل خدا بر تو بزرگ بود ( 113 ) . در بيشتر سخنان بيخ گوشىشان هيچ چيزى نيست ، مگر آنكه سفارش به صدقه دادنى يا نيكويى كردنى يا اصلاحى بين مردم باشد ، و هر كس به منظور جلب رضاى خدا چنين كند پاداشى بزرگ مىدهيم ( 114 ) . و هر كس بعد از آنكه حق برايش روشن شد مخالفت رسول كند و روشى غير راه مؤمنين اتخاذ نمايد ، وى را به همان وضعى كه دوست دارد واگذاريم و به جهنم در آريم كه چه بد سر انجامى است ( 115 ) . خدا به هيچ وجه نمىبخشد كه به او شرك آورند ، و گناهان كوچكتر از آن را از هر كس بخواهد مىبخشد و هر كه به خدا شرك بورزد به گمراهى افتاده است ( 116 ) . مشركين جز جماداتى بى اثر و اثر پذير را نمىخوانند و در واقع جز شيطانى سركش را نمىپرستند ( 117 ) . كه خدا لعنتش كرده ، او در روز نخست گفته بود : از بندگانت سهمى معين خواهم گرفت ( 118 ) . و گمراهشان مىكنم و آرزومندشان مىسازم و وادارشان مىكنم ، تا به عنوان تحريم گوشت حيوانات حلال گوشت گوش آنها را بشكافند و دستورشان مىدهم تا خلقت خدا را دگرگون سازند ، - اين است دعوت شيطان - و هر كس به جاى خدا ، شيطان را دوست بگيرد ، زيانى آشكار كرده ( 119 ) . وعده شان مىدهد ، آرزومندشان مىكند ، و جز فريب به ايشان وعده نمىدهد ( 120 ) . اينان جايشان جهنم است و از آن گريزگاهى نمىيابند ( 121 ) . و آن كسان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردند به بهشتهايى داخلشان خواهيم كرد كه در دامنه آنها جويها روان است و در آن جاودانند اين وعده خداست ، و كيست كه گفته اش از كلام خدا راستتر باشد ( 122 ) . داشتن احترام به درگاه خداوند نه به دلخواه شماست و نه به آرزوى اهل كتاب هر كس گناهى كند بدان كيفر داده مىشود و سواى خدا براى او يار و ياورى يافت نخواهد شد ( 123 ) . و هر كس از زن و مرد كارهاى شايسته كند ، به شرطى كه ايمان داشته باشد ، به بهشت داخل مىشود و حتى به قدر پوسته هسته خرما ستم نمىبيند ( 124 ) . كيست كه دين وى از آنكه به جان مطيع خدا شده و نيكوكار است و آئين معتدل ابراهيم را پيروى كرده ، خوبتر باشد ؟ در حالى كه خدا ابراهيم را دوست خود گرفته است ( 125 ) .