به جستجوى آن جناب پرداخت و در آخر ادعا كرد كه او را شكنجه داده و زنده زنده در زمين دفن كرده و بعضى از آنان ادعا كردند كه او را كشته و به دار آويختند ، ولى خداى تعالى هرگز آن كفار را بر آن جناب مسلط نمىكرد ، بلكه مطلب را براى آنان مشتبه ساخت ، آنها نمىتوانستند عيسى ع را شكنجه كنند و بكشند و يا به دار بياويزند ، چون اگر چنين قدرتى مىداشتند كلام خدا تكذيب مىشد كه فرموده : خداى تعالى او را بعد از توفى بالا برد . « 1 » مؤلف قدس سره : اينكه امام صادق ع فرمود : عده اى از شيطانهاى آنان را مسخ كرد ، منظور شرار و گمراه كنندگان ايشان است . و اينكه فرمود : سى و سه سال در آن جا ماند ، شايد منظور امام مدت عمر آن جناب بوده كه مشهور هم همين است ، چون آن جناب از روزى كه در گهواره بوده تا سن كهولت با مردم تكلم مىكرده و از كودكيش پيغمبر بوده ، چون آيه شريفه قرآن كه حكايت گفتار او است صريح در اين معنا است ، و آن اين آيه است : « فَأَشارَتْ إِلَيْه قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ، قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّه آتانِيَ الْكِتابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا » . « 2 » و اينكه فرمود : « كلام خدا تكذيب مىشد كه فرموده : خداى تعالى او را بعد از توفى بالا برد » ، نقل معناى كلام خدا است و گرنه عبارت كلام خدا چنين است : « بَلْ رَفَعَه اللَّه . . . » كه در اين آيه مساله بالا بردن عيسى ع را تذكر مىدهد و در آيه ديگر مساله توفى را به اين عبارت خاطرنشان مىسازد : * ( « إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرافِعُكَ إِلَيَّ . . . » ) * ، و امام ع از ترتيب لفظى در اين عبارت كه اول مساله توفى در آن آمده ، بعد مساله رفع ، - ترتيب خارجى را استفاده نموده ، فرموده : خارجا هم اول او را توفى كرده ، بعد به آسمان برده . و در تفسير قمى از امام باقر ع روايت كرده كه فرمود : عيسى ع در هنگام عصر آن شبى كه خداى تعالى او را به آسمان بالا برد ، ياران خود را كه دوازده نفر بودند ، نزد خود خواند و ايشان را داخل خانه اى كرد و سپس از چشمه اى كه در كنج آن خانه بود در آمد ، در حالى كه آب از سر و رويش مىريخت ، فرمود : خداى تعالى به من وحى كرد كه همين ساعت مرا به سوى خود بالا مىبرد ، و مرا از يهود پاك مىكند ، كداميك از شما

--> ( 1 ) كمال الدين ص 224 ح 20 . ( 2 ) مريم ( پاسخ ملامتگران را ) به اشاره حواله به طفل كرد آنها گفتند ما چگونه با طفل گهواره سخن گوئيم - آن طفل ( به امر خدا به زبان آمد و ) گفت همانا من بنده خاص خدايم كه مرا كتاب آسمانى و شرف نبوت عطا فرمود . « سوره مريم ، آيه 29 » .