ع و گروندگان به او را مامور كرد به اينكه به شريعت تورات و انجيل هر دو ايمان بياورند . « 1 » مؤلف قدس سره : اين روايت را صاحب قصص الانبياء « 2 » بطور مفصل از امام صادق ع نقل كرده و در نقل او آمده كه بين داود و عيسى ع چهار صد و هشت سال فاصله بوده ، ولى اين دو نقل با تاريخ اهل كتاب مطابقت ندارد . و در كتاب عيون از حضرت رضا ع روايت آورده كه شخصى از آن جناب پرسيد : چرا ياران عيسى ع را حوارى ناميدند ، فرمود : اما از نظر مردم ( يعنى علماى اهل سنت ) بدين جهت بوده كه ياران آن جناب شغل لباسشويى داشتند ، جامه هاى مردم را از آلودگى پاك مىكردند و اين لفظ يعنى لفظ حوارى از كلمه حوار در « خبز الحوار » يعنى نان سفيد گرفته شده . و اما از نظر ما اهل بيت وجه نامگذارى اين بوده كه ياران مسيح ع هم نفس خود را خالص كرده بودند و هم ديگران را با پند و اندرز از آلودگى گناهان پاك مىكردند . « 3 » و در كتاب توحيد از آن جناب روايت آورده كه فرمود : حواريين عيسى ع دوازده نفر بودند كه از همه آنان برتر و داناتر لوقا بود . و در كتاب اكمال از امام صادق ع روايت آورده كه در ضمن حديثى فرمود : عيسى بن مريم ع كه مبعوث به نبوت گرديد ، خداى تعالى نور و علم و حكمت و همه علوم انبياى قبل از آن جناب را به وى وديعه داد ، علاوه بر اينكه انجيل را هم بر او نازل كرد و او را به سوى بيت المقدس و به سوى بنى اسرائيل مبعوث كرد تا ايشان را به سوى كتاب و حكمت خدا و به سوى ايمان به خدا و رسولش دعوت كند ، ولى بيشترشان نپذيرفته ، به طغيان و كفر خود ادامه دادند و به خاطر همين كه ايمان نياوردند از پروردگار خود خواست تا آنان را هلاك سازد ، خداى تعالى عده اى از شيطانهاى آنان را ( گمراه كنندگان ايشان را ) مسخ كرد تا آيتى باشد براى فريب خوردگان و گمراه شدگان ، ولى اين معجزه هم جز بيشتر شدن طغيان و كفر ايشان اثر نداد ، عيسى ع به ناچار به بيت المقدس آمده ، مدت سى و سه سال در آنجا ماند و به دعوت مردم آنجا پرداخت و با وعده هايى كه خداى تعالى داده بود تشويق نمود ، تا آنكه يهود

--> ( 1 ) تفسير عياشى ج 1 ص 175 ح 52 . ( 2 ) بحار الانوار ج 14 ص 351 ح 43 از قصص الانبياء . ( 3 ) عيون الاخبار ج 2 ص 79 ح 10 طبع لاجوردى . ( 4 ) توحيد ص 421 .