رسول خدا ( ص ) فرمود : آية الكرسى را از گنجينه اى كه در زير عرش است به من داده‌اند و به هيچ پيغمبرى قبل از من نداده بودند ، على ع سپس اضافه كرد از آن وقت كه من اين مطلب را از رسول خدا ( ص ) شنيدم هيچ شبى را به سر نبردم مگر آنكه آن را قرائت كردم ( تا آخر حديث ) . « 1 » مؤلف : اين معنا در الدر المنثور هم از عبيد و ابن ابى شيبه و دارمى و محمد بن نصر و ابن الضريس از آن حضرت نقل شده ، ديلمى هم آن را از آن جناب نقل كرده است ، و روايات از طريق شيعه و سنى در فضيلت آية الكرسى بسيار است ، و اين هم كه على ( ع ) فرمود : رسول خدا ( ص ) فرمود اين آيه را از گنجينه اى كه در زير عرش بود به من داده‌اند ، در الدر المنثور نقل از تاريخ بخارى و ابن الضريس از انس آمده ، چيزى كه هست در نقل نامبردگان به اين عبارت آمده : رسول خدا ( ص ) فرموده آية الكرسى را از عرش به من داده‌اند و اين اشاره است به اينكه منظور از كرسى همان زير عرش است ، و عرش محيط به آن است ، و به زودى بيانى در اين باره از نظر خوانندگان خواهد گذشت انشاء اللَّه . « 2 » و در كافى از زراره روايت آورده كه گفت : من از امام صادق ع از قول خداى عز و جل پرسيدم ، كه مىفرمايد : * ( « وَسِعَ كُرْسِيُّه السَّماواتِ وَالأَرْضَ » ) * آيا آسمانها و زمين گنجايش كرسى را و يا كرسى گنجايش آسمانها و زمين را دارد ؟ فرمود : هر چه تو تصور كنى در كرسى هست ، و كرسى گنجايش آن را دارد . « 3 » مؤلف : اين معنا در تعدادى از روايات وارده از ائمه اهل بيت ع آمده كه همه نزديك به معناى سؤال و جواب در روايت بالا است ، و اين سؤال و جواب ظاهرا غريب است ، براى اينكه وقتى اين سؤال جا دارد كه كلمه « كرسى » به دو جور قرائت شده باشد ، يكى به صداى بالا ، كه در آن صورت معناى جمله چنين مىشود : « آسمانها و زمين كرسى خدا را در خود جاى داده‌اند » ، و يكى به صداى پيش كه در آن صورت معناى جمله چنين مىشود : « كرسى خدا آسمانها و زمين را در خود مىگنجاند » ، و آن وقت زراره بپرسد كدامش درست است ؟ ولى در ميان قرائت كنندگان قرآن كسى جمله را به صورت اول قرائت نكرده بود ، تا جايى براى اين سؤال باشد .

--> ( 1 ) امالى شيخ طوسى ، ج 2 ، ص 122 ( 2 ) تفسير الدر المنثور ، ج 1 ، ص 326 ( 3 ) اصول كافى ، ج 1 ، ص 132