السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
312
تفسير الميزان ( فارسي )
سازد . و بنا بر آن تفسيرى كه كلمه ( أذى ) را به معناى ضرر گرفتند ، محيض را هم به معناى جمع شدن با زنان در حال حيض گرفته ، و در معناى آيه گفتهاند : از تو مىپرسند آيا در چنين حالى جايز است با زنان جمع شد ؟ جواب داده شده اين عمل ضرر است ، و درست هم هست چون پزشكان گفتهاند : طبيعت زن در حال حيض سرگرم پاك كردن رحم ، و آماده كردن آن براى حامله شدن است ، و جماع در اين حال نظام اين عمل را مختل مىسازد ، و به نتيجه اين عمل طبيعى يعنى به حمل ( و به رحم زن ) صدمه مىزند . « * ( فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ ، وَلا تَقْرَبُوهُنَّ ) * . . . » كلمه ( اعتزال ) كه جمله ( فاعتزلوهن ) امر از آن است ، به معناى عزلت گرفتن ، و دورى گزيدن از معاشرت است ، و نيز وقتى گفته مىشود : ( عزلت نصيبه ) ، معنايش اين است كه من سهم او را مشخص نموده ، و از ساير سهام جدا كردم ، و كنار گذاشتم و كلمه ( قرب ) در مقابل كلمه ( بعد ) است ، و اين كلمه هم به خودى خود متعدى مىشود ، و هم با حرف ( من ) ، و مراد از اعتزال ترك نزديكى از محل خون است ، كه بيانش خواهد آمد . طوائف مختلف مردم در مساله محيض آراء و مذاهبى مختلف دارند ، يهود در اين مساله شدت عمل به خرج مىداد ، و در حال حيض زنان ، حتى از غذا و آب و محل زندگى و بستر زنان دورى مىكرد ، و در تورات نيز احكامى سخت در باره زنان حائض و كسانى كه در محل زندگى و در بستر و غيره با ايشان نزديكى مىكنند وارد شده . و اما نصارا ، در مذهب ايشان هيچ حكمى در باره اجتماع با زنان حائض ، و نزديك شدن به ايشان نيامده ، و اما مشركين عرب ، آنان نيز در اين باره هيچ حكمى نداشتند ، جز اينكه ساكنين مدينه و دهات اطراف آن ، از اين كار اجتناب مىكردند ، و اين بدان جهت بود كه آداب و رسوم يهوديان در ايشان سرايت كرده بود ، و همان سختگيريهاى يهود را در معاشرت با زنان حائض معمول مىداشتند ، و اما عربهاى ديگر ، چه بسا اين عمل را مستحبّ هم مىدانستند ، و مىگفتند جماع با زنان در حال حيض باعث مىشود فرزندى كه ممكن است پديد شود خونخوار باشد ، و خونخوارى در ميان عشاير صحرانشين صفتى پسنديده بوده است . و به هر حال پس اينكه فرمود : ( از زنان در حال حيض كناره گيرى كنيد ) هر چند ظاهرش امر به مطلق كناره گيرى است همانطور كه يهوديان مىگفتند ، و هر چند كه براى تاكيد اين ظاهر بار دوم هم فرمود : * ( « وَلا تَقْرَبُوهُنَّ » ) * ، و ليكن جمله : * ( « فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّه » ) * ، با در نظر داشتن اينكه منظور از ( آنجايى كه خدا دستور داده ) همان مجراى خون است ، كه در آخر آيه است ، خود قرينه است بر اينكه جمله : ( فاعتزلوا ) ، و جمله دوم يعنى * ( « وَلا تَقْرَبُوهُنَّ » ) * جنبه