است . و در كافى از جابر از امام باقر ع روايت آورده كه فرمود : رسول خدا ص در مساله خمر ده نفر را لعنت كرد 1 - آنكه درخت خرما و يا انگور و يا چيز ديگر را به منظور شراب مىكارد 2 - آنكه باغبانيش مىكند 3 - آنكه آن را مىفشارد 4 - آنكه مىنوشد 5 - آنكه ساقى شراب مىشود 6 - آنكه شراب را بار مىكند 7 - آنكه بار شراب را برايش مىبرند 8 - آنكه آن را مىفروشد 9 - آنكه شراب را مىخرد 10 - آنكه پول شراب را مىخورد . « 1 » و نيز در كافى و محاسن از امام صادق ع روايت آورده كه فرمود رسول خدا ص فرمود : ملعون و باز ملعون است ، كسى كه كنار سفره اى بنشيند كه در آن سفره شراب نوشيده مىشود . « 2 » مؤلف : آيه شريفه « وَلا تَعاوَنُوا عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوانِ » « 3 » مؤيد اين دو روايت است . و در خصال به سند خود از ابى امامه روايت كرده كه گفت : رسول خدا ص فرمود : چهار طايفه‌اند كه خدا در قيامت نظرى به آنان نمىافكند ( يعنى رحمتش را شامل حال آنان نمىكند ) 1 - عاق 2 - كسى كه زياد منت مىگذارد 3 - كسى كه قضا و قدر را تكذيب مىكند 4 - كسى كه بر شرب خمر عادت كرده است . « 4 » و در امالى ابن الشيخ به سند خود از امام صادق ع از رسول خدا ص روايت آمده كه فرمود : پروردگارم جل جلاله سوگند خورده كه هيچ بنده اى از بندگانم در دنيا شراب ننوشد ، مگر آنكه در قيامت به همان مقدار كه نوشيده از حميم دوزخ به او مىچشانم ، حال چه اينكه اهل عذاب باشد و يا آمرزيده باشد آن گاه فرمود : روز قيامت شارب الخمر با روى سياه و چشمانى كبود محشور مىشود در حالى كه گونه اش كج و معوج است ، آب از دهانش ريزان ، و زبانش از پشت سرش آويزان است . « 5 » و در تفسير قمى از امام باقر ع روايت كرده كه فرمود : اين معنا بر خدا حق و سزاوار است ، كه به شارب الخمر بنوشاند آن آبى را كه از فرج زنان فاحشه مىريزد و در آن روز آن آب عبارت است از صديد ، و صديد چرك و خون غليظ و درهمى است كه حرارتش و بوى

--> ( 1 ) فروع كافى ج 6 ص 429 ( 2 ) فروع كافى ج 6 ص 268 ( 3 ) و بر گناه و دشمنى يكديگر را كمك مكنيد « سوره مائده آيه 3 » . ( 4 ) خصال ص 203 ( 5 ) امالى ج 1 ص 51