آيه بوسيله آيه : « فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ » « 1 » نسخ شده ولى درست نيست ، به همان دليلى كه در تفسير آيات قتال گذشت . « * ( وَإِخْراجُ أَهْلِه مِنْه أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّه وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ) * . . . » يعنى اين عملى كه مشركين مرتكب شدند و رسول خدا و مؤمنين به وى را كه همان مهاجرين باشند از مكه كه زادگاه ايشان بود بيرون كردند ، از قتال در مسجد الحرام بزرگتر است ، و آزار و شكنجه هايى كه مشركين در باره مسلمانان روا داشته ، و نيز دعوت به كفرشان از يك قتلى كه از سوى مسلمانان رخ داده بزرگتر است ، پس مشركين حق ندارند مؤمنين را ملامت كنند ، با اينكه آنچه خود كرده‌اند بزرگتر است از خلافى كه مؤمنين را به خاطر آن ملامت مىكنند ، علاوه بر اينكه آنچه مؤمنين كردند و در شهر حرام يك مشرك را كشتند ، به خاطر خدا و به اميد رحمت خدا كردند . و خدا هم آمرزگار رحيم است . « * ( وَلا يَزالُونَ يُقاتِلُونَكُمْ ) * . . . » كلمه ( حتى ) براى تعليل است ، و معناى ( ليردوكم ) را مىدهد ( * ( وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِه ) * . . . ) . اين جمله تهديدى است عليه مرتدين ، يعنى كسانى كه از دين اسلام برگردند ، به اينكه اگر چنين كنند عملشان حبط مىشود ، و تا ابد در آتش خواهند بود . گفتارى پيرامون حبط كلمه حبط به معناى باطل شدن عمل ، و از تاثير افتادن آن است ، و در قرآن هم جز به عمل نسبت داده نشده ، از آن جمله فرموده : « لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ ، وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ » « 2 » . و نيز فرموده : « إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّه ، وَشَاقُّوا الرَّسُولَ ، مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدى لَنْ يَضُرُّوا اللَّه شَيْئاً ، وَسَيُحْبِطُ أَعْمالَهُمْ ، يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّه وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ ، وَلا تُبْطِلُوا أَعْمالَكُمْ » « 3 » .

--> ( 1 ) سوره توبه آيه 6 ( 2 ) اگر شرك بورزى بطور مسلم عملت حبط مىشود و از زيانكاران خواهى بود . « سوره زمر آيه 65 » ( 3 ) به درستى كسانى كه كافر شدند و از راه خدا جلوگيرى نموده ، با رسول به دشمنى برخاستند ، بعد از آنكه راه هدايت بر ايشان روشن شد ، بدانند كه به خدا هيچ ضررى نمىرسانند ، و به زودى اعمالشان حبط مىشود ، اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد شما خدا و رسول را اطاعت كنيد ، و زنهار كه اعمال خود را باطل مكنيد . « سوره محمد آيه 33 »