* ( ( الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَه حَقَّ تِلاوَتِه ) ) * الخ ، فرموده : آيات آن را شمرده شمرده مىخوانند ، و در معناى آن تدبر نموده ، باحكامش عمل ميكنند ، و بوعده هايش اميد مىبندند ، و از تهديدهايش مىهراسند ، و از داستانهايش عبرت مىگيرند ، اوامرش را به كار بسته ، نواهيش را اجتناب مىكنند و به خدا سوگند ، معناى حق تلاوت اينست ، نه اينكه تنها آياتش را حفظ كنند ، و حروفش را درس بگيرند و سوره هايش را بخوانند و بند بند آن را بشناسند كه مثلا فلان سوره ده يكش چند آيه و پنجيكش چند است . و بسيار كسانى كه حروف آن را كاملا از مخرج اداء ميكنند ، ولى حدود آن را ضايع ميگذارند ، بلكه تلاوت به معناى تدبر در آيات آن ، و عمل به احكام آنست ، هم چنان كه خداى تعالى فرموده : ( كِتابٌ أَنْزَلْناه إِلَيْكَ مُبارَكٌ ، لِيَدَّبَّرُوا آياته ، كتابى است مبارك كه به تو نازل كرديم ، تا در آياتش تدبر كنند ) « 1 » . و در تفسير عياشى از امام صادق ع روايت كرده ، كه در تفسير جمله : * ( ( يَتْلُونَه حَقَّ تِلاوَتِه ) ) * فرموده : يعنى وقتى بآيات راجع به بهشت و دوزخش ميرسند مىايستند و فكر ميكنند . « 2 » و در كافى از آن جناب روايت كرده كه در تفسير اين آيه فرموده : اينان كه قرآن را به حق تلاوتش تلاوت ميكنند ، امامان امتند . « 3 » مؤلف : اين روايت از باب جرى يعنى تطبيق آيه به مصداق روشن و كامل آن است .

--> 1 - سوره ص آيه 29 2 - تفسير عياشى ج 1 ص 57 حديث 84 3 - اصول كافى ج 1 ص 215 حديث 4