السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
187
تفسير الميزان ( فارسي )
وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى وَاسْتَكْبَرَ وَكانَ مِنَ الْكافِرِينَ ( 34 ) ترجمه آيه و چون بملائكه گفتيم براى آدم سجده كنيد پس همه سجده كردند بجز ابليس كه از اين كار امتناع كرد و كبر ورزيد و او از كافران بود ( 34 ) . بيان خواننده عزيز تا اينجا متوجه شد كه جمله : * ( ( وَما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ ) ) * الخ ، دلالت ميكرد بر اينكه : در ميان ملائكه ( و لو يك نفر از ايشان بنام ابليس ) امرى مكتوم بوده ، كه از اظهار آن خوددارى مىكردهاند ، و به زودى آن امر ( كه همان كفر ابليس باشد ) آشكار مىشود ، و اين معنا با جمله : * ( ( أَبى وَاسْتَكْبَرَ وَكانَ مِنَ الْكافِرِينَ ) ) * ، بى مناسبت نيست ، چون در اين جمله نفرمود : ابليس از سجده امتناع ورزيد ، و تكبر كرد ، و كافر شد ، بلكه فرموده : و از كافران بود ، معلوم مىشود اين ،