افكار مردم را به سوى خود كشانيد چند لحظه اى نگذشته بود كه پيشواى دهم رو به سوى او نموده و فرمود : " پسرم ! به در گاه خداوند متعال شكر و سپاس به جا بياور ! چون دربارهء تو تقدير تازه اى ، پديد آمده است " . مردم تازه متوجه گرديده و دريافتند كه اين جوان غمگين و نالان فرزند برومند پيشواى دهم مى باشد او كه دلى تنگ و خاطرى پريشان داشت تا اين سخن را از پدر شنيد يكباره به گريه افتاد و گفت : " انا لله وانا اليه راجعون " . اين جريان در سكوت مطلق گذشت مردم كه سخت اشتياق شناختن اين گوهر گرانبها را داشتند از نام و مشخصات او جويا شدند . گفته شد او ابومحمد ، حسن بن على فرزند رشيد امام على النقى است " . ( 1 ) 2 . رحلت پدر : دومين حادثهء ناگوار زندگى او ، رحلت اسف بار پدر بزرگوار و ارجمندش حضرت امام على النقى بود كه در سال 254 در 42 سالگى در اثر سم خليفهء عباسى " المعتز " صورت گرفت . شهادت آن بزرگوار شهر سامرا را پر از ضجه و ناله ساخت و آن سال را ، سال غم و اندوه شيعه نام نهادند . هنگام وفات ، نور و حكمت خدا و شمشير و امانتهاى رسول خدا را به نور چشم خود ، تسليم نمود و او را وصى خود گردانيد . ( 2 ) او كه به دستور حكومت وقت عباسى ، در اثر مسموميت ، به فيض شهادت نائل آمده بود در منزل مسكونى خود واقع در شهر سامراء مدفون گرديد . ( 3 ) امام حسن عسكرى ( عليه السلام ) بر جنازهء پدر خود در جاده اى كه مقابل خانهء " موسى بن بغا " بود نماز گزارد ، پيش از آنكه خليفهء عباسى يا نمايندگان او رسيده باشند . در بالين پدر : كنار بستر بيمارى هنگام مرگ پدر ، فرزند مراقب حال و اوضاع جسمى پدر بود كه در

--> 1 . ارشاد مفيد ص 316 . 2 . ارشاد مفيد ص 314 . 3 . اثبات الوصيه مسعودى ص 454 .