حال إحتضار و جان دادن است باز شاگردان مكتب تربيتى را مورد توجه قرار داده كه جان آنان را با آب زلال چشمهء معرفت ، شستشو دهد . او گوش به سخنان پدر دارد كه يكى از علاقه مندان به نام " ابو دعامة " به عنوان عيادت وارد مىشود پس از احوالپرسى هنگامى كه مى خواهد اجازهء مرخصى كسب كند امام ( عليه السلام ) مى فرمايد : " چون حقى از شما بر عهدهء من است آيا مى خواهى با گفتن حديثى آن را تلافى نموده و تو را مسرور سازم ؟ راوى حديث مىگويد اى فرزند رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) ! چه قدر نيازمند چنين حديثى هستم ؟ امام فرمود : پدرم محمد بن على از پدرش على بن موسى الرضا و او هم از پدرش موسى بن جعفر و او هم از پدرش جعفر بن محمد و او هم از محمد بن على باقر و او هم از على بن الحسين و او هم از حسين بن على و او هم از على بن ابى طالب او هم از رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) نقل فرمود : " بسم الله الرحمن الرحيم ، الأيمان ما وقرته القلوب ، وصدقته الأعمال والأسلام ما جرى به اللسان ، وحلت به المناكحة " . " به نام خداوند بخشنده مهربان ، ايمان چيزى است كه دلها آن را با خود دارند و اعمال و كردارها آن را تصديق مى كنند ، ولى اسلام آنست كه در زبان جارى مىشود و موجب حلال بودن نكاح و وصلت مى گردد " . راوى مى گويد : به خدا قسم نمى دانم زيبائى حديث بيشتر است ، با زيبائى سند آن ؟ امام هادى مى فرمايد : اين حديث در صحيفه اى كه با املاء رسول خدا و خط جدم على ( عليه السلام ) تدوين شده است - كه و ما خاندان آن صحيفه را از همديگر ، به ارث و يادگار مى بريم - ثبت گرديده است . ( 1 ) 6 سال دوران امامت در عراق ابوبكر فدفكى مى گويد : پيشواى دهم به من مرقوم فرمودند : " پسرم حسن از عموم نوادگان پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) ، به پيشوايى و امامت شايسته تر و زيبنده‌تر است . او بزرگترين فرزندان موجود من است . به جاى من او مى نشيند و شايسته است در احكام و مسائل

--> 1 . مروج الذهب مسعودى ج 4 ، ص 171 چاپ قاهره .