من صاحب فرزندى خواهم شد ؟ در اين هنگام امام نگاهى به من كرد و با سر اشاره كرد كه : آرى . در دلم گفتم : پسر خواهد شد ؟ حضرت با سر اشاره كرد كه : نه ! چندى بعد خدا فرزند دخترى به ما داد ! ( 1 ) 10 . " على بن محمد بن زياد " مى گويد : نام‌هاى از طرف حضرت به من رسيد كه : خطرى تو را تهديد مىكند ، از خانه خارج نشو . در آن روزها يك گرفتارى براى من پيش آمد كه از آن وحشت كردم ، نامه اى به امام نوشتم و پرسيدم كه : اين همان خطر است ؟ امام در پاسخ نوشت : خطرى كه گفتيم از اين بدتر خواهد بود . طولى نكشيد به خاطر " جعفر بن محمود " تحت تعقيب قرار گرفتم ، و از طرف حكومت براى دستگير كنندهء من صد هزار درهم جايزه اعلام گرديد ! ( 2 ) آماده سازى شيعيان براى دوران غيبت از آنجا كه غائب شدن امام و رهبر هر جمعيتى ، يك حادثهء غير طبيعى و نامأنوس است و باور كردن و تحمل مشكلات ناشى از آن براى نوع مردم دشوار مى باشد ، پيامبر اسلام و امامان پيشين بتدريج مردم را با اين موضوع آشنا ساخته و افكار را براى پذيرش آن آماده مى كردند . اين تلاش در عصر امام هادى ( عليه السلام ) و امام عسكرى ( عليه السلام ) كه زمان غيبت نزديك مى شد ، به صورت محسوس‌ترى به چشم مى خورد . چنان كه در زندگانى امام هادى ديديم ، آن حضرت اقدامات خود را نوعا توسط نمايندگان انجام مى داد و كمتر شخصا با افراد تماس مى گرفت . اين معنا در زمان امام عسكرى ( عليه السلام ) جلوهء بيشترى يافت ، زيرا امام از يك طرف ، با وجود تأكيد بر تولد حضرت مهدى ( عليه السلام ) او را تنها به شيعيان خاص و بسيار نزديك نشان مى داد و از طرف ديگر تماس مستقيم شيعيان با خود آن حضرت روز بروز محدودتر و كمتر مى شد ، به طورى كه حتى در خود شهر سامراء به مراجعات و مسائل شيعيان از طريق نامه يا توسط نمايندگان خويش پاسخ مى داد و

--> 1 . طبسى ، شيخ محمد جواد ، حياة الإمام العسكرى ، ط 1 ، قم ، دفتر تبليغات اسلامى ، 1371 ه‍ . ش ، ص 136 ، به نقل از كتاب الهداية الكبرى تأليف حسين بن حمدان حضينى ، ص 386 . 2 . على بن عيسى الإربلى ، كشف الغمة ، ج 3 ، ص 207 ، مجلسى ، بحار الانوار ، ج 50 ، ص 297 .