هلو از كتاب قديمى : خوخ به فارسي شفتالو نامند آنچه گوشت آن از دانه جدا شود هلو گويند وغير آن را كاردى وبهترين آن هلو است د أول سرد ودر دوم تر وملين ومسكن تشنگى وغليان خون وصفرا وبخارات حاره يابسه وجهت تبهاى صفراوى خالص ودموى ورفع بدبوئى دهان وخشكى دماغ وترطيب مزاج سوداوى كه از احتراق أخلاط باشد ودر امزجه حاره معين باه ومشهى طعام ونيم رطل آب آن را شب گذاشته تا صاف شده باشد با شكر وترنجبين وأمثال آن مسهل صفرا وجهت رفع أخلاط سوخته نافع ومضر مرطوبيت واعصاب وسريع التعفن ومورث تبهاى مزمنه اگر چه بعد از يك ماه ودو ماه باشد ومصلح آن عسل ومرباى زنجبيل وقسم كاردى آن غليظ تر ودير هضم وباقوه قابضه ونفاخ ومورث قولنج وبه دستور خام وتلخ آن همين آثار دارد وخشك كرده آن قابض وبغايت ديرهضم وبعد از هضم كثير الغذا مانع سيلان فضول بمعده ودو اوقيه آب برگ شفتالو وشكوفه آن با شكر جهت كشتن كرم معده وحب القرع بسيار مؤثر وطلاى آن بر ناف دافع كرم شكم وبربدن بعد از نوره طلا نمودن تازه وخشك آن جهت رفع بدبوئى نوره وضماد شكوفه آن با آب كرنب جهت قلع ثاليل نافع وابن رضوان تصريح نموده كه يدانك شكوفه آن اسقاط جنين زنده مىكند وروغن دانه آن جهت درد گوش وكرى وتفتيح سده آن ودرد بواسير وخائيدن مغز