مصطفى نوراني اردبيلي

163

طب اسلامى ( فارسي )

چغندر با داشتن قند طبيعي ومنيزيوم مقوى ومغذى بوده مخصوصا بر استخوان بندى ومايعات بدن اثر خوبى دارد بعلاوة مقدارى فسفر وويتامين B كه هر دو مسكن وآرامبخش اعصابند در چغندر يافت مىشود . چغندرى بنام ويتاسيكلاست كه برگ آن خورده مىشود مردانى كه چغندر زياد بخورند پستانشان بزرگ مىشود ( ژنيكوماستى ) . از آمينواسيدها ، تبائين در شيره چغندر وملاس چغندر موجود است . چغندر از رازي سلق ( چغندر ) : دفع سلق از معده به سهولت انجام واز تمام بقولات هم سريع تر است واسفيد باي آن به شكم لينت مىدهد بخصوص اگر با عدس پوست كنده بپزند واگر نمك بيشترى داشته باشد آب اسفيد باي آن طبيعت را روان ساخته خاصيت مسهلى به شكم مىبخشد ويك نوع أجابت ملايمى در مزاج فرآهم مىسازد براي معده سازگار نيست تشنگى آور نيست وجهت مزاجهاى گرم مفيد است در صورتي كه با ماست بخورند ودر آش ماست وآش آبغوره وأمثال آن بريزند ويا از طفشيل ( خوراكى است از عدس مقشر وسركه ) تهيه نمايند مداومت در خوردن آن براي افراد مىرود وهمچنين زياد خوردن آن براي اين دسته شايسته نيست گو اينكه به سهولت از بدن دفع مىگردد لكن خالى از نفخ نيست وبايد پوست آن را بكنند وبا روغن زيتون وساير روغنها بپزند وبر آن دانه‌ها وادويه معطره بيفزايند اگر بعد از پوست كندن به امرى عذب ( گوارا ) وكمي