راه دفاع از خاندان رسالت بريده شد ، بلكه هزاران زبان در طول تاريخ خلافت بنى العباس كه چون تازيانه ، بر گرد جباران تاريخ فرو مىآمد ، در اين راه قطع گرديد . تعبير امام هادى ( عليه السلام ) در مجلس متوكل ( 1 ) مبارزه با مكتب سازندهء علوى ( عليه السلام ) در دستور كار متوكل قرار داشت . آنان از هر موقعيت و پيش آمدى به نفع اين مقصود سياسى ، و آرمان شخصى و انتفاعى خود ، سودجوئى مىكردند . روزى متوكل در مجلس خود ، به عنوان اعتراف گرفتن از امام هادى ( عليه السلام ) ، اين سؤال را مطرح ساخت : " فرزندان پدرت ، دربارهء عباس فرزند عبد المطلب چگونه مىانديشند و چه مىگويند ؟ " امام در پاسخ فرمود : " شما بگوئيد كه فرزندان پدرم ( منظور عمو زاده هاى امام از خاندان بنى عباس ) در مورد كسى كه خداوند اطاعت فرزندان او را ، بر مردم واجب نموده است و اطاعت پدر را بر خود فرزندان هم فرض كرده است ، چه رأى و نظرى دارند ؟ " متوكل از اين پاسخ خوشحال شد و گمان كرد امام تعريفى از خاندان بنى عباس كرده و دستور صله داد ، در صورتى كه هدف امام از اين جمله آن بود كه به خليفه برساند : خلافت و ولايت خاندان رسالت از جانب پروردگار عالم ، تعيين گرديده است ، و خلافت آنان همانند ديگر حكومتها و فرمانروائىها نيست كه از جانب مردم بوده باشد . و تخلف از چنين امامت و پيشوائى ، عقاب اخروى و سزاى الهى در پى دارد . صد هزار دينار در برابر يك كلمه ( 2 ) " سيوطى " در تاريخ خلفاء مىنويسد : " شبى يكى از خلفاى عباسى خوابى ديد ، در همان حال كلمه اى بر زبان او جارى شد كه از درك معناى آن عاجز و ناتوان ماند . صبحگاهان شاعران را دعوت كرد و آن كلمه را مطرح ساخت . يكى از شاعران حاضر در مجلس ،

--> 1 . مروج الذهب مسعودى ج 4 ، ص 93 . 2 . ناسخ التواريخ مرحوم سپهر ج 3 ، ص 210 .