زياده از يك ذرع [ 1 ] شاه تقريبا نباشد . مسأله 547 - مأموم در بين قرائت امام بخواهد قصد فرادى كند مرخّص است ، اما حمد را از سر بگيرد به قصد قربت بنا بر احوط ، [ 2 ] اگر چه امام در سوره باشد . مسأله 548 - هر گاه امام تسبيح اربع را سه مرتبه مىخواند ، اما مأموم نمىتواند سه مرتبه بخواند اقتدا كند ضرر ندارد و زيادتر از يك مرتبه تسبيح هر چه مىرسد بخواند بنا بر احوط . [ 3 ] مسأله 549 - [ اگر ] امام مشغول نافله نشده باشد اذان از براى نماز شروع كنند ضرر ندارد . مسأله 550 - شخص هر گاه ندانست كه ركعت چندم است ، اقتدا كرد و حمد و سوره را قربة إلى الله خواند و ركعت ثانى همچنين نفهميد و حمد و سوره را بخواند ضرر ندارد و اگر حمد تمام نشده به ركوع رفت ، بعد معلوم شد كه ركعت چهارم بود ، احتياطا [ 4 ] نماز را اعاده كند بعد از اتمام . مسأله 551 - به خبر عدل واحد يا غيره هر گاه علم به عدالت شخصى حاصل شود خوب است و به خبر عدلين يا اقتدا كردن جمعى از مسلمين كه از احوال ايشان با خبر باشى و مطمئن باشى به ايشان كه ظن به عدالت [ 5 ] امام حاصل شود نيز خوب است . مسأله 552 - هر گاه قسمى شود از براى امام كه بايد بعد نمازش را احتياطا اعاده كند ، از براى مأمومين باكى نيست و اعلام كردن امام ايشان را هم لازم نيست . مسأله 553 - هر گاه امام ركوع رفت و مأموم در تسبيح اربع است زياده از يك

--> [ 1 ] - ( يزدى ) اگر خوف فوت ركعت داشته باشد دور بودن ازيد هم ضرر ندارد . [ 2 ] ( يزدى ) لكن واجب نيست هر قدر با امام بوده از او مجزى است . [ 3 ] ( يزدى ) گذشت كه اقوى كفايت يك دفعه است [ مسألهء 481 ] . [ 4 ] ( صدر ) ركعت سيّم نيز چنين است . [ 5 ] ( يزدى ) كفايت مطلق ظنّ بدون اطمينان و وثوق مشكل است . ( ميرزا ) احوط در اين صورت اعتبار اطمينان است و وثوق و احتمال دارد كه مراد از عبارت نيز همين باشد .