معلوم مىشود كه عمل را همين مقدار دانسته ، وتكبير وساير لوازم را نيز از آداب ومستحب در مستحب شمرده كه قوام عمل به آنها نيست . چنانچه غالب علماى محققين كه أهل انتقاد ونظرند اين گونه خصوصيات را در أشباه ونظاير اين عمل از مستحبات حمل بر أدب مىكنند ، وشرط كمال مىدانند . واز اين جهت ما در أول تقرير اين وجه به تبعيت محققين تقويت عدم اعتبار اين شرايط را كرديم ، وترك ذكر صلاة در كلام علامه به جهت آن است كه در كليه زيارات دو ركعت نماز مستحب است ، ودر اين زيارة خصوصيتى نيست ، ومثل اين دو است عبارت محكيه از ( مزار ) شيخ معظم جليل المنزلة " محمد بن المشهدي " رحمه الله كه در نقل اين زيارة اقتصار بر متن زيارة كرده مطابق نسخه ( مصباح ) وتكبير ونماز وساير لوازم را اسقاط كرده ، و " شهيد " رضي الله عنه در محكي ( مزار ) خود فرموده از زيارات مخصوصة زيارة عاشوراست قبل از زوال شمس از دور يا نزديك ، پس اگر به خواهى كه زيارة كنى حسين عليه السلام را در اين روز ايماء كن به جانب أو به سلام ، وجهد ومبالغه كن در لعن بر كشندگان أو وآنكه با أو محاربت كرده ، پس بگو وقت ايماء : " السلام عليك يا أبا عبد الله " وروايت را تا آخر دعاى سجده ايراد فرموده پس از اتفاق افهام اين طايفه از أكابر فقهاى شيعه رضي الله عنهم كه ملابست فهم معاني دقيقه ، وممارست حل ألفاظ عويصه كتاب وسنت كرده اند بر آنچه ما استظهار كرديم ، وقرائنى متعددة بر أو ذكر نموديم تواند بود كه منصف غير مغشوش الذهن جزم به اين معنى نمايد ، واز أساطين فقهاى عصر كه اين بي بضاعت بر مذاهب ايشان مطلع شده والد فحل محقق ما - جزاه الله عن العلم وأهله خير الجزاء ووفاه من خزائن رحمته أوفر الانصبا - بر آنچه ما أولا ذكر