شرابخوارى نيز از ملكات بارز اولين خليفه است . فاكهى در كتاب " تاريخ مكة " روايت مسندى را از أبو القموص با عبارت زير نقل مىكند : " يكبار أبو بكر - در زمان جاهليت - شراب خورد واين شعر را خواند : تحيى أم بكر بالسلام * وهل لي بعد قومك من سلام ؟ ( إلى آخر - اى مادر بكر ! درودى توأم با صلح وآرامش بر تو باد . آيا ( مىپندارى ) پس از ( كشته شدن ) بستگان تو براي من آسايشى مانده است ؟ زماني كه اين خبر به گوش پيامبر ( ص ) ، حضرت در حالي كه جامه‌اش به زمين كشيده مىشد نزد أبو بكر رفت وأو را با عمر يافت . پيامبر ( ص ) با چهره برافروخته وسرخ شده به أبو بكر نگاه كردند . أبو بكر گفت : از غضب رسول خدا به خداوند پناه مىبريم " . ( 53 ) روايت فوق به قدر ناشيانه تحريف شده است كه هر كس آن را بخواند ، به راحتى مىتواند موارد تحريف را در آن تشخيص دهد . در اين روايت أبو بكر پيامبر ( ص ) را با عنوان " رسول خدا " مورد خطاب قرار مىدهد ، چطور ممكن است كه اين واقعه در زمان جاهليت اتفاق افتاده باشد . ثانيا فاكهى از نقل بقيه شعر خوددارى نموده است . در اين شعر أبو بكر براي مشركينى كه در جنگ بدر كشته شده‌اند مرثيه سرائى كرده است . بقيه اين شعر در تفسير طبري بدين گونه آمده است : . . . ذرينى اصطبح بكر أفانى * رايت الموت نقب عن هشام وود بنو المغيرة لوفدوه * بألف من رجال أو سوام كأني بالطوى طوى بدر * من الشيزى تكلل بالسنام كأني بالطوى طوى بدر * من الفتيان والحلل الكرام - مرا فرصتى ده تا بامدادان را با " بكر " بسر آورم ، چرا كه ديدم مرگ به تعقيب هشام برخاست ( وأو را از چنگ ما در ربود ) . - فرزندان مغيره ( وبستگان أو ) آرزو مىكردند كه اى كاش مىشد با دادن هزاران نفر از

--> ( 53 ) الإصابة ج 4 / 22 .