بديهي است كه زاد روز ويا سال مرگ شخصيتهاى بزرگ از نظر تحليل شخصيت ايشان چندان مهم به نظر نمى رسد ، آنچه از زندگانى افراد برجسته واستثنائي براي نسلهاى بعد اهميت دارد اينستكه بدانند آنان كه بوده ، چگونه زيستند ، چه كرده اند ، وچه اثرى در محيط اجتماعي خود وپس از آن نهادند . دوران كودكى ايشان حضرت فاطمه ( عليها السلام ) در آغوش پر مهر مادرش حضرت خديجة ( عليها السلام ) پرورش يافت ، واز شير پاك أو كه از منبع شرافت ونجابت وبرد بارى وفداكارى سرچشمه مى گرفت تغذيه شد . دوران شير خوارگى وأيام كودكى آن حضرت در محيط بسيار خطرناك وأوضاع بحراني صدر اسلام گذشت ، مدتي از أيام كودكى ايشان در شعب أبو طالب سپرى شد ، در حدود سه سال طول كشيد كه آن حضرت به غير از زندان سوزان شعب چيزى نديد . پس از آنكه پيامبر وبني هاشم از تنگناى شعب نجات يافته وبه خانه وزندگى خود مراجعت نمودند ، مناظر زندگى جديد ونعمت آزادى براي ايشان تازگى داشت وشادمان ومسرور بود ، اما افسوس كه روزگار شادمانى آن حضرت دوامى نداشت ، چرا كه مادر مهربانش خديجة را از دست داد ، واين حادثه روح حساس ايشان را افسرده نمود . اما هر چه محروميت آن حضرت بيشتر مى شد اظهار محبت پيامبر نسبت به ايشان فزونى مى گرفت ، ودر روايات وارد شده كه رسول خدا تا صورت آن حضرت را نمى بوسيد به خواب نمى رفت .