اين حوادث سهمگين وگرفتاريهاى مداوم است كه روح افراد ممتاز وبرجسته را تقويت مى كند واستعدادهاى درونى ونيروهاى نهفته آنان را به عرصه ظهور وبروز مى آورد ، تا در مقابل مشكلات پايدارى كنند . آرى ، أوضاع بحراني وخطرناك وحوادث دوران زندگى فاطمه ( عليها السلام ) نه تنها خللى در روح آن حضرت وارد نساخت ، بلكه بر عكس گوهر وجودش را صيقلى داد وتابناك نمود ، وبراي هر گونه مبارزه‌اى دلاور ونيرومندش گردانيد . در وجود آن حضرت ذخائرى از انسانيت ، جوانمردى ، عفت ، بزرگوارى كه امكان داشت بانوئى به آن دست يابد ، فرآهم آمده بود ، أو مباهات مى كرد كه در مدرسه نبوت تربيت شده ودر دانشگاه رسالت به كمال رسيده است . در خانه پدرش كه مهبط فرشتگان الهى ، وجايگاه نزول وحى خداوند بود پرورش يافته ، وآموزگارانى چون پدر وشوهرش كه مجسمه انسان كامل بودند ، داشت . از مباحثاتى كه آن حضرت با أبو بكر نموده وبه آيات قرآن استناد كرده است ، اين واقعيت به ظهور مى رسد كه آن حضرت به آيات قرآني احاطه كامل داشته ، چرا چنين نباشد ، در حالي كه قرآن را از زبان رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) شنيده ، ودر وجود أو وعلى ( عليه السلام ) ديده بود ، روح وروان خود را با مفاهيمش تلطيف وتصفيه نموده ، واحكام ووظائف خود را از آن استخراج مى كرد . أو همچون ديگر خاندان أهل بيت از موهبت فصاحت وبلاغت بهره اى وافر داشت ، با نيروى گفتار خود بر دلها فرمانروايى مى كرد وبا بيان استوار