ابن زياد مى خواست وانمود كند كه هر كس بر حسب ظاهر در جبهه نظامى شكست بخورد ، رسوا شده است زيرا اگر أو به حق بود در جبهه نظامى غالب مى شد ، حضرت زينب كه ديدگاه أو را خوب مى دانست ، با اين سخنان اعلام كرد كه معيار شرف وفضيلت ، حقيقت جويى وحقيقت طلبي است ، نه قدرت ظاهري ، وكسى كه در راه خدا شهيد شده رسوا نمى شود ، بلكه رسوا كسى است كه ظلم وستم كند واز حق منحرف شود . خطبه حضرت زينب ( عليها السلام ) در كوفه كوفه مركز حكومت حضرت على ( عليه السلام ) ومركز شيعيان آن حضرت بود ، مردم كوفه اگرچه خواهان حكومت عدل اسلامي هستند ولى طالب زندگى مادي وثروت ورياستند ونمى خواهند بدنبال چيزى روند كه با منافعشان در خطر است . پسر پيامبر خدا را با شور وحرارت به شهر خود دعوت كردند ، ولى آنگاه كه بسوى آنان آمد ودعوتشان را پذيرفت به خاطر ترس از حكومت ، پسر پيامبرشان را يكه وتنها در آن وادى مرگبار رها ساختند ، أو را بسوى خود فرا خواندند ولى آنگاه كه بسويشان آمد كمر به قتل أو بستند وخون پاكش را بر زمين ريختند . اين اولين خيانت ايشان نبود ، با پدرش على مرتضى ( عليه السلام ) وبرادرش حسن مجتبى ( عليه السلام ) نيز چنين كردند ، تا آنجا كه على ( عليه السلام ) آروزى مرگ خود را كرد واز خداوند خواست حجاج بن يوسف ثقفي را بر ايشان