نيروى خويش بر چند خلافت أو قيام كردند وبالآخرة أو را بقتل رساندند ، پس از قتل عثمان مردم نزد علي عليه السلام آمده وگفتند : ما كسى را از تو سزاوارتر به خلافت وسابقه دارتر در ايمان ونزديك تر به پيامبر نمىشناسيم . امام در عدم پذيرش خلافت اصرار داشت ومردم نيز چون فرد ديگرى را صالح براي زمامدارى تشخيص نمى دادند به پافشارى خود ادامه مى دادند . امام با اصرار هاي مردم وبر أساس آنكه بتواند حكومت اسلامي را در راه واقعي خود قرار دهد خلافت را پذيرفت ، اما پس از چندى افرادى كه به طمع مال دنيا ورسيدن به مقامات آن به ايشان گرويده بودند سر به مخالفت برداشتند ، طلحه وزبير كه از أصحاب پيامبر بودند ورفتار پيامبر وكلمات ايشان را در حق امام شنيده وديده بودند دست به نبرد با ايشان زدند وجنگ جمل را به رهبرى عايشه همسر پيامبر شعله ور ساختند ، امام براي جنگ با آنان مهيا مى شد واز أطراف كشور درخواست نيرو نمود ، أبو موسى كه رهبرى كوفه را به عهده داشت از فرستادن نيرو براي امام امتناع ورزيد ، امام فرزندش امام حسن عليه السلام وعمار ياسر را همراه با نامه اش در خصوص خلع أبو موسى به كوفه فرستاد ، أو باز امتناع كرد امام حسن عليه السلام در خطبه هايى كه در كوفه خواند مردم را به يارى پدرش فرا خواند ، وبالآخرة مردم به به رهبرى مالك اشتر به قصر أبو موسى ريخته وأو را از قصر بيرون راندند . آنگاه كه دو لشكر در مقابل هم قرار گرفتند ، امام نهايت كوشش خود