حديث « حبّب إلى . . . » به لفظ نساء تسميه كرد و مرأه نگفت تا به لفظى كه از نساء مأخوذ است [ 330 - ر ] و آن تأخير است اشارت كند به تأخّر مرتبهء ايشان از مرتبهء رجال ، و به تأخّر وجود ايشان . فراعى تأخر هن في الوجود عنه ، فإن النّسأة هي التأخير قال تعالى « إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ في الْكُفْرِ » . و البيع بنسيئة يقول بتأخير . پس به ايراد لفظ نساء مراعات تأخّر نسوان در وجود از رجل بتقديم رسانيد ، چه معنى « نسأة » تأخير است . چنان كه حق سبحانه مىفرمايد كه « نسىء زيادة است در كفر » . و تفسير آيت آنست كه كفّار صبر نمىكردند از قتل و نهب و فساد ، تا بيرون آمدن أشهر حرم ، كه رجب و ذو القعدة و ذو الحجة و محرم است « 30 » ، كه ثلاثهء سرد و واحد فرد عبارت از اوست ، و حرمت را تأخير مىكردند به أشهر ديگر ، و در أشهر حرم قتال مىنمودند . پس آيت نازل شد كه تأخير حرمت أشهر حرم به أشهر « 31 » ديگر زيادة است در كفر ، چه در اينجا محرم را محلل و محلل را محرم ساختن است ، و اين تبديل و تحريف احكام الهيه است ، و در بيع به نسيه نيز معلوم است كه معنى تأخير هست . و لذلك ذكر النساء . پس از براى تأخّر ايشان از رجل در وجود ، رسول - عليه السّلام - به لفظ نساء ذكر كرد ، و مرأه نگفت . فما أحبهن إلا بالمرتبة و أنهن محل الانفعال . فهن له كالطبيعة للحق التي فتح فيها صور العالم بالتوجه الإرادى و الأمر الإلهي الذي هو نكاح في عالم الصور العنصرية ، و همة في عالم الأرواح النورية ، و ترتيب مقدمات في المعاني للإنتاج . و كل ذلك نكاح الفردية الأولى في كل وجه من هذه الوجود . پس رسول - عليه السّلام - ايشان را دوست نداشت مگر به مرتبه [ اى ] كه ايشان راست در حضرت حق - سبحانه و تعالى - كه آن مرتبهء طبيعت كليّه است . و بدان جهت دوست داشت كه قابلات تأثير و انفعالاند ، لا جرم نساء رجل را به منزلهء طبيعتاند مر حق را ، كه در اين طبيعت فتح كرد صور عالم را به توجه ارادى و امر الهى

--> « 30 » قا : « و محرم است » نبود . « 31 » پا : أشهر به أشهر .