تغييراتى كه در رسم الخط و متن جايز شمرده ام 1 - در نسخ ثلاثة ، نسخه « س » متن فصوص الحكم را با لفظ « قوله » مىآورد ، و در شرح فارسى كلمه اى عنوان نمىكند . نسخهء « د » در چند ورق نخستين اصلا لفظى در عنوان متن فصوص نمىآورد ، اما از صفحهء 48 به بعد دو قسمت متن و شرح را با عناوين « متن » و « شرح » ذكر مىكند . نسخهء اصل « و » متن را با لفظ « قوله » و شرح را با علامتى شبيه « ه » آغاز مىكند . در اين تصحيح براى مشخص شدن متن فصوص با شرح آن ، در همه موارد ، از آغاز كتاب ، سخن ابن عربى ( متن فصوص ) با عنوان « متن » ، و موارد شرح با عنوان « شرح » ذكر شده است . 2 - در انتخاب رسم الخط براى سهولت قرائت ، و نيز براى اينكه رسم الخطهاى نسخ كاملا مشابه هم نبودند ، تغييراتى به شرح زير در رسم الخط ( فارسى ) داده شده است : ألف ) حروف اضافه را كه در نسخ خطى چسبيده به متمم فعل نوشته‌اند ، تا حد صلاح از هم جدا آورده شد . ب ) در مورد افعال و شناسه‌هاى زمانى آن ، كه در نسخ خطى چسبيده به فعل آورده‌اند ، به صورت جدا از فعل نوشته شد . ج ) پاره اى از واژه‌هاى مركب ، كه در نسخ چسبيده آمده بود ، براى شيوايى و روشنى خط ، از هم جدا آورده شد . د ) در نسخ ثلاثة ، پاره اى از كلمات ( در قسمت شرح فارسى ) ، با رسم الخط عربى نوشته شده بود ، كه در لغاتى نظير نمونه‌هاى زير به رسم الخط رايج فارسى آورده شد : ظاهرية - ظاهريت حيوة - حيات باطنية - باطنيت كيفية - كيفيت آخرية - آخريت شخصية - شخصيت طريقة - طريقت حكمة - حكمت قرابة - قرابت احدية - احديت