116 - سؤال : هر گاه كسى مرض سودائى داشته باشد كه بعضي از أوقات ، بدن أو خارش نمايد وخون بيرون آيد ، آيا با آن خون ، نماز مىتوان كرد يا نه ؟ آيا اين خون ، مثل خون جروح معفو مىباشد يا نه ؟ جواب : اگر به شستن رفع مىشود ومتضرر نمىشود معفو نيست واگر مكرر خون از هر زخمى مىآيد وشستن آن حرج مىشود مادامى كه چاق نشده معفو است . 117 - سؤال : هر گاه كسى شك كند ما بين دو وسه وچهار بعد از اكمال ونماز احتياط را فراموش كند ومشغول نماز عصر شود ودر اثناى نماز به خاطرش آيد كه نماز احتياط را نكرده ، چه كند ؟ جواب : نماز عصر را دست بردارد ونماز احتياط را بكند وبعد از آن ، نماز عصر را بكند واگر بعد از كردن نماز احتياط ( در اين صورت ) نماز ظهر را نيز اعاده بكند وبعد از آن نماز عصر را بكند ، أحوط خواهد بود . والله العالم . 118 - سؤال : هرگاه در آخر وقت ، تخمينا به قدر پنج ركعت نماز مانده باشد ومشغول نماز ظهر شود ودر اثناى نماز شك كند ميانه سه وچهار ، يا دو وچهار بعد از اكمال ، هرگاه نماز احتياط را بكند وقت نماز عصر منقضى مىشود ، آيا مىتواند كه نماز احتياط را ترك كند وعصر را بكند ، يا احتياط را بكند ونماز عصر را قضا كند ؟ جواب : نماز عصر را بكند واحتياط را بعد از آن به عمل بياورد واگر نماز ظهر را بعد از آن هم اعاده بكند بهتر خواهد بود . والله العالم . 119 - سؤال : هر گاه شخصي بعد از نماز ، چيزى كه خلل به وضو رساند در موضع وضو يافته باشد وقبل از نماز ، علم نداشته باشد ، آيا نمازش صحيح است ؟ جواب : هرگاه معلوم نباشد كه پيش از وضو بوده است باكى نيست . والله العالم . 120 - سؤال : هر گاه مهر در ميان قابلق بوده باشد ونماز مغرب وعشا را گزارده ، به روى قابلق سجده كرده وبعد از آن معلوم شد ، اين نماز چه صورت دارد ؟ جواب : قابلق چيزى است كه بر آن سجود جايز نيست ، أحوط اعاده است والحال بر وجوب اعاده دليلي در نظر نيست .