كسوه زوجه از باب امتاع است نه تمليك ، ( چنان كه أقوى واظهر است ) پس الحال كه آن لباس مستعمل مال زوج است لازم نيست بر أو خمس آن ، از راه آنكه فاضل مؤنه است از ربح سال ، بلكه در حكم مالي است كه خدا به أو تازه عطا كرده ، پس خوب تأمل كن كه مسألة دقيق است . والله الموفق للصواب . 377 - سؤال : شخصي وجهي به فقيرى داده وآن فقير تصرف نموده در صورت جهل به مسألة قدرى از آن وجه را اضطرارا به مصرف رسانيده وقدرى ديگر را بعضي تصرفات نموده وبعد از تحقيق مسألة كه معلوم شده كه آن وجه بر أو حلال نبوده ، آيا در آن تصرفات عاصى مىباشد يا نه ؟ وعلى التقديرين آيا آن تصرفات به صحت مقرون است يا نه ؟ وچنانچه به مصرف رسيده باشد برئ الذمة است يا نه ؟ وآنچه باقي مانده است صرف ملبوس ومأكول خود مىتواند كرد يا نه ؟ وهر گاه پنبه از بابت وجوه بر به فقيرى دادند وآن فقير ، پنبه را كرباس نموده والحال به جهت جهل در مسألة تشكيك دارد كه آيا اخذ اين وجه از براي أو مجاز بوده يا نه ، در اين صورت مىتواند كه آن كرباس را ملبوس نموده ، بعد از تحقيق مسألة به هر چه تكليف أو است عمل نمايد ، يا آن كه ممنوع از تصرف است تا تحقيق مسألة نمايد ؟ جواب : از مسألة هاى مال گرفتن فقير ، بوى وسواس مىآيد ، ومن از بوى وسواس بسيار متنفر مىباشم . به هر حال هر گاه كسى چيزى به فقير بدهد ، از براي فقير جايز است اخذ آن به هر حال ، در صورتي كه علم ندارد كه زكات است وهر گاه علم دارد كه زكات است وخود مىداند كه مستحق زكات نيست بر أو حرام است وهر گاه نمىداند كه مىتواند گرفت يا نه ، باز هم چون مسلمى به أو زكات داده ، عمل آن مسلم ، محمول بر صحت است وبر أو حلال است ، هر چند خود جاهل به حال أو باشد ، خصوصا بعد از تحقيق معلومش شد كه مستحق بوده است وتصرفات سابقه ولاحقه همه صحيح است وبرائت ذمه از دين حاصل مىشود وعبادات در آن لباسها صحيح است . 378 - سؤال : هر گاه شخص عادلى غير مجتهد در قريه يا شهري باشد ودر نزد أو از وجوه بر ، مثل خمس وغيره بياورند تقسيم مىتواند نمود يا نه ؟