250 - سؤال : هرگاه در حينى كه دست به مجتهد مىرسد ، كسى از روى تفكر واجتهاد خود وقول ثقة كه گفته بوده است كه مظنون من اين است كه فلان مجتهد چنين مىگويد . ، در اذان واقامه نماز نيابتى ، قصد نيابت بالاستقلال مىنموده ، آيا اين چنين نمازى صحيح است يا نه ، با وجود امكان تأخير آن نمازها تا حين ادراك مجتهد - ؟ جواب : ظاهر صحت است وتأخير لازم نيست . 251 - سؤال : نماز نيابتى را با وضوى جبيره يا تيمم مىتوان كرد ، بر فرض اينكه عقد اجاره براي صلاة مطلق ، بسته شده است . يا نه ؟ جواب : دور نيست جواز ، ولكن با توسعه زمان ، شايد أولى تأخير باشد تا رفع عذر ، وتوضيح مقام ، اين است كه هرگاه مستأجر خواهد براي ميت ، استيجار نماز كند جايز نيست كه از كسى استيجار كند كه نماز أو جبيره يا تيممى است ، هر چند آنچه از ميت فوت شده ، از اين باب باشد ، چون صلاة من حيث هي صلاة مشروط است به طهارت مائيه صحيحه وجبيره وتيمم بدل اضطراري است خواه ادا باشد وخواه قضا به خلاف قصر واتمام ، زيرا كه آنها هر يك ماهيت علىحده‌اند وفرقى در ادا وقضاى آن نيست . واما هرگاه مستأجر اجاره مطلقه كرده در حالي كه أجير قادر بر طهارت مائيه صحيحه تامه بوده وبعد عذر از براي أجير ، به هم رسد اينجاست كه گفتيم دور نيست جواز ، چون اين از عوارض وسوانح نماز قضا مىشود وتكليف أو نسبت به قضا همين است . 252 - سؤال : آيا هر ركوعى از نماز آيات ، ركن است يا ركوعهاى هر ركعتي ركن است در همان ركعت ؟ جواب : ظاهر اين است كه هر يك از ده ركوع ، ركن باشد وظاهر اين است كه هرگاه مأموم برسد به امام در وقتي كه يك ركوع را كرده باشد آن ركعت از أو فوت شده است وبايد به ركعت ديگر اقتدا كند وعلامه در تحرير گفته است سزاوار در آن بقيه ركوعها ، متابعت امام بكند با سجده‌ها وچون امام به ركعت دوم برخاست اقتدا كند . 253 - سؤال : هر گاه پدر فوت كند وولد أكبر ذكور ، ( يقين كند كه والدش