خداى تعالى ، و آن آن است كه رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - گفت : [ 7 - ر ] چون عهد بنى اسرائيل به مدّت پيغمبران دراز شد دلها [ ى ايشان ] ( 1 ) سخت شد ، كتابى از بر خود بنهادند بر مراد و هواى خود و آنچه ايشان را به دل خوش آمد ، و توريت باز پس پشت افگندند ، چه در او احكامى بود كه ايشان را خوش نبود به آن از نواهى و موانع ، چنان كه حق تعالى گفت : نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ كِتابَ اللَّه وَراءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 2 ) ، آنگه گفتند : اين نوشته بر بنى اسرائيل عرض كنند ( 3 ) ، اگر قبول كنند فهو المراد و اگر نكنند بكشند ( 4 ) ايشان را ، يعنى [ بر ] ( 5 ) احبار و علماى ايشان . [ و ] ( 6 ) گفتند : راى آن است كه فلان حبر كه از او عالمتر نيست بر او عرض بايد كردن ، اگر او قبول كند كس رد نيارد كردن ، و اگر او قبول نكند او را ببايد كشتن كه پس از آن كس بر شما اعتراض نيارد كردن . همه گفتند : راى اين است . آن حبر از اين حال خبر نداشت ( 7 ) ، برفت و آياتى چند از توريت كه فرستادهء خداى بود بر ورقى نوشت و بر سر وى نهاد و در گردن [ افگند ] ( 8 ) و در زير جامه . چون آن كفرهء ( 9 ) بنى اسرائيل آمدند و كتاب محرّف خود آوردند ( 10 ) و بر او عرض كردند ، او تقيّه را از ( 11 ) خوف ايشان دست بر آن قرن نهاده گفت : اين كتاب خداست و توريت موسى است كه به دو انزله كرد و من به دو ايمان دارم ، و مراد ( 12 ) . آن بود كه در سر او بود ( 13 ) ، ايشان شادمانه شدند و از بر او

--> ( 1 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد . ( 2 ) . سورهء بقره ( 2 ) آيهء 101 . ( 3 ) . آد ، كا ، گا : عرض كنيد . ( 4 ) . آد ، گا : بكشيد . ( 8 - 6 - 5 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به آد و گا افزوده شد . ( 7 ) . آد : بيافت ، گا : يافت . ( 9 ) . آد ، كا ، گا : جماعت كفره . ( 10 ) . آد ، كا ، گا : و كتابى كه آن ساختهء ايشان بود بياوردند . ( 11 ) . آد ، كا ، گا : آن حبر از . ( 12 ) . آد ، كا ، گا او . ( 13 ) . آد ، كا ، گا : كه او در آن قرن نهاده بود .