الشيخ أبو الفتوح الرازي

393

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )

نه ام ، و لكن فرزندان تو مرا مىرنجانند و بر من خروج مىكنند . همه شب چنين مىگفت ( 1 ) ، تا سحرگاه مرا گفت : يا ياسر ! عيسى را بيدار كن . من او را بيدار كردم . برخاست ( 2 ) و بيامد . هارون او را گفت : به يارى ( 3 ) و بنزديك گور پسر عمّت نماز كن . گفت : چه عمومت است مرا اين جا ؟ گفت : نمىدانى ، اين گور ( 4 ) علىّ بن ابى طالب است . عيسى بن جعفر وضو كرد و نماز مىكردند تا صبح بر آمد ( 5 ) ، آنگه فريضه بكردند و بر نشستند و با كوفه آمدند . اين جمله‌اى ( 6 ) از مقتل ( 7 ) امير المؤمنين ياد كرده آمد و در قتل امير المؤمنين ، و قطام ( 8 ) شاعر گفت - شعر : فلم أر مهرا ساقه ذو سماحة كمهر قطام من فصيح و اعجم ثلاثة آلاف و عبد و قينة و ضرب ( 9 ) عليّ بالحسام المصمّم ( 10 ) فلا مهر أغلى من عليّ و ان غلا و لا فتك الَّا دون فتك ابن ملجم پس ، * ( فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَه ) * ، عبيدهء حارث است و حمزهء عبد المطَّلب و جعفر بن ابي طالب ، * ( وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ ) * ، علىّ بن ابي طالب . راوى خبر گويد كه : چون عبيدهء حارث را به بدر بكشتند ، و حمزه را به احد ، و جعفر را به مؤته ، رسول - صلَّى اللَّه عليه و على إله - گفت : اللَّهمّ انّك ( 11 ) اثكلتني عبيدة ( 12 ) بن الحارث يوم بدر و حمزة يوم احد و جعفرا ( 13 ) [ 250 - پ ] يوم مؤتة اللَّهمّ و هذا علىّ بن ابي طالب [ ربّ ] ( 14 ) فلا تذرني فردا و انت خير الوارثين ( 15 ) ، گفت : بار خدايا ! [ مرا مصيبت زده كردى روز بدر به عبيدة بن الحارث ، و روز احد به حمزة بن عبد المطَّلب ، و روز مؤته به جعفر . بار خدايا ] ( 16 ) با من كس نماند جز على بن

--> ( 1 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش ، كا : همچنين مىكرد . ( 2 ) . آب ، مش : بر خواست . ( 3 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش ، كا : بيا . ( 4 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : نمىدانى كه اين قبر . ( 5 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش ، كا : بر آمدن . ( 6 ) . آط ، آج ، لب : جمله است ، آب ، مش ، كا : جمله‌اى است . ( 7 ) . مش : مقاتلى . ( 8 ) . آط ، آج ، لب : مش : و حديث قطام عليه اللَّعنه . ( 9 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : و قتل . ( 10 ) . كذا : در اساس و ديگر نسخه بدلها ، چاپ شعرانى ( 9 / 138 ) : المسمّم . ( 11 ) . ديگر نسخه بدلها بجز كا : ندارد . ( 12 ) . چاپ شعرانى ( 9 / 138 ) : بعيدة . ( 13 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : جعفر ، چاپ شعرانى ( 9 / 138 ) : و بجعفر . ( 16 - 14 ) . اساس : ندارد ، از آط ، افزوده شد . ( 15 ) . مأخوذ از سورهء انبياء ( 21 ) آيهء 89 .