عمرو ( 1 ) از ميان ايشان اسب بيرون زد و مبارز خواست . كس اختيار نكرد مبارزت او را ( 2 ) ، شناختند كه او چه مردى است ! و او در ( 3 ) ميدان اسب را ناورد مىداد و مبارز مىخواست . چون كسى ( 4 ) پيش او نمىرفت ، گفت - شعر : و لقد بححت من النّداء بجمعكم هل من مبارز و وقفت اذ جبن المشجّع موقف القرن المناجز و كذاك انّي لم ازل متسرّعا نحو الهزاهز انّ الشّجاعة فى الفتى و الجود من خير الغرائز امير المؤمنين على بيرون رفت ( 5 ) پيش او و بجواب رجز او گفت - شعر : لا تعجلنّ فقد اتاك مجيب صوتك غير عاجز ذو نيّة و بصيرة و الصّدق منجا كلّ فائز ( 6 ) انّي لارجو ان اقيم عليك نائحة الجنائز من ضربة نجلاء يبقى ذكرها عند الهزاهز عمرو او را گفت : تو كيستى ؟ گفت : من على ابو طالبم ( 7 ) . گفت : برو از پيش من ( 8 ) ، نخواهم كه تو بر دست من كشته شوى كه مرا با پدر تو صداقتى بوده است . على گفت : و لكن مىخواهم تا تو بر دست من كشته شوى ، و لكن اى عمرو ! شنيدم كه تو گفتى كه : هيچ كس مرا با [ خصلتى از ] ( 9 ) دو خصلت نخواند و الَّا او را اجابت كنم ، و من تو را با يك خصلت مىخوانم از دو خصلت . گفت : و آن كدام است ؟ گفت : اين كه ( 10 ) ايمان آرى به خداى و پيغامبرش . گفت : مرا به اين حاجت نيست ، دگر چه خصلت خواهى ؟ گفت : پياده شوى تا كارزار كنيم . گفت : يا على مرا دريغ آيد ( 11 ) كه تو كشته شوى . گفت : تو چرا كشته نشوى ؟ گفت : تو كشى مرا ؟ گفت : ان شاء اللَّه ، به توفيق خداى . عمرو خشم گرفت و از اسب فرود آمد و اسب را پى كرد ( 12 ) ،

--> ( 1 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : عمرو بن عبد ود . ( 2 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش چه دانستند و . ( 3 ) . آج ، لب ميان . ( 4 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : كس . ( 5 ) . آط : برون آمد ، آب ، آج ، لب ، مش : بيرون آيد . ( 6 ) . چاپ شعرانى ( 9 / 115 ) پس از اين بيت افزوده : و لقد دعوت الى البراز فتى يجيب الى المبارز يعليك ابيض صارما كالنملح حتفا للمناجز ( 7 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش ، كا : على بن ابى طالب . ( 8 ) . اساس كه ، به نظر مىرسد مخدوش است و خط خورده . ( 9 ) . اساس : ندارد ، به قياس با نسخه آط ، افزوده شد . ( 10 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : اوّل آن كه ، كا : آن كه . ( 11 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : مىآيد . ( 12 ) . آط ، آج ، لب ، مش : بكرد .